ยไปสักครู่ เขาก็ร่ำลาทุกคนเพราะเขาจะออกไปจากตระกูลผู้พิทักษ์“เซียงเทียน เจ้ากำลังจะไปแล้วหรือ ! ทำไมเจ้าไม่อยู่ต่ออีกสักสองสามวันล่ะ ? ” เจียงหยาง ชิง หยุนเอ่ยถาม“ข้ายังมีเรื่องที่ต้องทำ ดังนั้นข้าจึงมีเวลาไม่มาก” เจี้ยนเฉินพูด“ไปจัดการกับเรื่องสำคัญก่อนเมื่อเจ้าจำเป็นต้องไปทำ แต่ว่าเจ้าสามารถกลับมาที่ตระกูลได้ทุกครั้งถ้าเจ้ามีเวลา” เจียงหยาง ซู หยวนเซียวและเจียงหยาง ซู เซียวเดินเข้ามาจากด้านนอก พวกเขาพูดกับเจี้ยนเฉินเจียงหยาง ชิง หยุนลังเล เขาพูดในตอนท้าย “เซียงเทียน เมื่อเจ้ามีเรื่องต้องทำ เจ้าควรจะไป แต่พวกเราหวังว่าเจ้าจะทิ้งพยัคฆ์ปีกเทวะไว้ที่ตระกูล พวกเราจะใช้ทุกอย่างที่พวกเรามีในการเลี้ยงดูมันและจัดพื้นที่ที่ใหญ่กว่านี้ให้มัน”ท่าทางของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าตระกูลเจียงหยางตะยังคิดถึงเรื่องพยัคฆ์ปีกเทวะและพยายามที่จะเอามันไปในตอนนี้อีก“ข้าขอบคุณแทนเสี่ยวไป๋ด้วย ผู้อาวุโสชิงหยุน อย่างไรตาม เสี่ยวไป๋ไม่ต้องการความช่วยเหลือใดใดในตอนนี้” เจี้ยนเฉินปฏิเสธอย่างไม่ลังเล ตระกูลเจียงหยางมีอยู่มาเป็นล้านปี พวกเขามีทักษะลับโบราณนับไม่ถ้วน ดังนั้นเขาจึงกังวลว่าพวกเขาจะใช้หนึ่งในวิชานั้นเพื่อควบคุมเสี่ยวไป๋หรือทำอันตรายกับเสี่ยวไป๋ถ้าเขาทิ้งมันไว้ที่นี่
เจี้ยนเฉินได้ทราบอย่างรวดเร็วเกี่ยวกับเรื่องที่ผนึกของหวงหลวนถูกเอาออกไป เขาหยุดทำความเข้าใจทักษะคำทำนายสุดยอดทันทีเพื่อ
