ที่จะไปพบนาง
ทักษะคำทำนายสุดยอดนั้นลึกซึ้งจริง ๆ แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะเข้าไปสู่สภาพที่มหัศจรรย์ แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจทักษะนั้นอยู่ดี อย่างไรก็ตาม เขาก็เข้าใจกฎบางอย่างของทักษะบ้าง
หวงหลวนยิ้มหวานให้เจี้ยนเฉินที่โถง “เจี้ยนเฉิน ทักษะลับโบราณที่ฝังอยู่ในวิญญาณของข้าได้ถูกเอาออกไปแล้ว”
เจี้ยนเฉินยินดีและขอบคุณเจียงหยาง ชิง หยุนอย่างซาบซึ้ง หลังจากที่พูดคุยไปสักครู่ เขาก็ร่ำลาทุกคนเพราะเขาจะออกไปจากตระกูลผู้พิทักษ์
“เซียงเทียน เจ้ากำลังจะไปแล้วหรือ ! ทำไมเจ้าไม่อยู่ต่ออีกสักสองสามวันล่ะ ? ” เจียงหยาง ชิง หยุนเอ่ยถาม
“ข้ายังมีเรื่องที่ต้องทำ ดังนั้นข้าจึงมีเวลาไม่มาก” เจี้ยนเฉินพูด
“ไปจัดการกับเรื่องสำคัญก่อนเมื่อเจ้าจำเป็นต้องไปทำ แต่ว่าเจ้าสามารถกลับมาที่ตระกูลได้ทุกครั้งถ้าเจ้ามีเวลา” เจียงหยาง ซู หยวนเซียวและเจียงหยาง ซู เซียวเดินเข้ามาจากด้านนอก พวกเขาพูดกับเจี้ยนเฉิน
เจียงหยาง ชิง หยุนลังเล เขาพูดในตอนท้าย “เซียงเทียน เมื่อเจ้ามีเรื่องต้องทำ เจ้าควรจะไป แต่พวกเราหวังว่าเจ้าจะทิ้งพยัคฆ์ปีกเทวะไว้ที่ตระกูล พวกเราจะใช้ทุกอย่างที่พวกเรามีในการเลี้ยงดูมันและจัดพื้นที่ที่ใหญ่กว่านี้ให้มัน”
ท่าทางของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าตระกูลเจียงหยางตะยังคิดถึงเรื่องพยัคฆ์ปีกเทวะและพยายามที่จะเอามันไปในตอนนี้อีก
“ข้าขอบคุณแทนเสี่ยวไป๋ด้วย ผู้อาวุโสชิงหยุน อย่างไรตาม เสี่ยวไป๋ไม่ต้องการคว
