ออกมา เขาไม่ได้รับข่าวอะไรแม้แต่อย่างเดียว ท้ายที่สุด ด้วยความเบื่อ เขาจึงเดินไปรอบ ๆ ตระกูลพร้อมกับเจียงหยาง ซู หยวนเซียว
เจียงหยาง ซู หยวนเซียวนำเจี้ยนเฉินไปที่แผ่นดินลอยฟ้า และอธิบายเกี่ยวกับกฎของตระกูลพร้อมทั้งเหตุการณ์ที่น่าสนใจที่เกิดขึ้นในอดีต ทั้งสองตระกูลเดินผ่านตระกูลหลายคนในตระกูลภายใน พวกเขาโค้งให้เจียงหยาง ซู หยวนเซียว แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะเป็นผู้อาวุโสสูงสุด แต่ก็ไม่มีใครแสดงความเคารพต่อเขา
เจี้ยนเฉินไม่สนใจแม้แต่น้อย เขาเดินไปต่อข้าง ๆ เจียงหยาง ซู หยวนเซียวและฟังคำอธิบายของเขาต่อ
“ท่านแม่ คนที่อยู่ข้าง ๆ ผู้อาวุโสสูงสุดหยวนเซียวเป็นคนนอกที่ชื่อ เจียงหยาง เซียงเทียนอย่างนั้นหรือ ? ” เจี้ยนเฉินได้ยินเสียง หลายร้อยเมตรทางด้านซ้ายของเขา มีเด็กชายที่มีอายุประมาณหกหรือเจ็ดปีที่กำลังชี้มาทางเจี้ยนเฉินในขณะที่เขาพูดกับหญิงวัยกลางคน
“ชู้วว! ฉิงหลิน เงียบนะ ไม่งั้นเจ้าจะถูกลงโทษอย่างหนักนะ” หญิงวัยกลางคนปิดปากของเด็กชายเอาไว้ ก่อนที่จะจ้องไปทางเจี้ยนเฉินด้วยความกลัว
เด็กชายยังอายุน้อยและไม่ได้กลัว ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจสิ่งที่หญิงวัยกลางคนพูด เขาจึงพูดออกมา “ท่านแม่ ข้าไม่กลัวหรอก ท่านทวดเทียนหยิงได้รับบาดเจ็บเพราะเจียงหยาง เซียงเทียน และถูกขังเอาไว้ เจียงหยาง เซียงเทียนเป็นคนไม่ดี เขาเป็นคนเลว ! เขาเป็นคนไม่ดี…อื้ออ…อื้ออ..” เด็กชายพูดดังขึ้นเรื่อย ๆ หญิงวัยกลางคนค่อนข้างกลัวและป
