ิดปากของเด็กชายเอาไว้ก่อนที่จะจากไปอย่างรวดเร็ว
เจี้ยนเฉินมองไปที่เด็กชายก่อนที่จะลอบถอนใจ
ด้านหน้า มีเซียนสวรรค์ที่ยังหนุ่มหลายคนเดินผ่านไปเช่นกัน พวกเขาดูมีอายุประมาณเท่าเจี้ยนเฉิน
“ข้าขอคารวะท่านผู้อาวุโสสูงสุด” ชายหนุ่มทั้งหมดโค้งคำนับอย่างเคารพให้เจียงหยาง ซู หยวนเซียว แต่สายตาที่พวกเขามองไปที่เจี้ยนเฉินนั้นไม่สู้ดีเท่าไร
ตระกูลผู้พิทักษ์นั้นแยกตัวออกจากลกภายนอก ดังนั้นคนหนุ่มทุกคนของตระกูลจึงไม่เคยออกไปเหยียบทวีปเทียนหยวนเลย มีเพียงสมาชิกอาวุโสบางส่วนเท่านั้นที่เคยไป ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้เกี่ยวกับความหดร้ายและกฎแห่งการอยู่รอดที่โลกด้านนอก ดังนั้น พวกเขาจึงไม่ยอมรับว่าความแข็งแกร่งนั้นเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ในความเข้าใจของพวกเขา ความเคารพนับถือนั้นขึ้นอยู่กับความอาวุโส และไม่เกี่ยวข้องอะไรกับความแข็งแกร่งเลย
พวกเขาทั้งหมดไม่เห็นด้วยอย่างมากที่เจี้ยนเฉินได้เป็นผู้อาวุโสสูงสุดทั้งที่อายุยังน้อยแบบนี้ ด้วยอายุที่เท่าเจี้ยนเฉิน ทุกคนในตระกูลในต่างเป็นผู้อาวุโสของเขาทั้งนั้น
“เหลนเอ้ย อย่าโกรธไปเลย ตระกูลผู้พิทักษ์นั้นแยกตัวออกมาจากโลกภายนอกมาแสนนาน ซึ่งมันทำให้สมาชิกรุ่นใหม่เสียคนไป ดูเหมือนว่าการเลือกที่จะเป็นตระกูลแยกตัวนั้นจะไม่ใช่ความคิดที่ดี พวกเราควรปล่อยให้ผู้เยาว์เหล่านี้ออกไปไปเผชิญทวีปเทียนหยวนและได้ไปเห็นความโหดร้ายบ้าง” เจียงหยาง ซู หยวนเซียว ถอนหายใจ
เจี้ยนเฉินไม่สนใจพ
