นเฉินคิดว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นก่อนที่เขาจะเข้ามาที่ตระกูลแล้ว เขาไม่ต้องการที่จะรับตำแหน่งผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูล แต่ประโยคหนึ่งจากเจียงหยาง ซู หยุนคงก็เปลี่ยนใจเขา“เหลน เจ้าเป็นคนของสาขาซูของพวเรา เจ้าจะเป็นเกียรติประวัติของสาขาพวกเรา”เจี้ยนเฉินเปลี่ยนใจเพราะคำพูดประโยคนั้น เขาไม่ปฏิเสธตำแหน่งของเขาในฐานะผู้อาวุโสสูงสุด เพราะว่าทั้งหมดจะเป็นการให้เกียรติกับทวดของเขา เจียงหยาง ซู หยุนคง“เอาล่ะ พิธีก็ได้สิ้นสุดแล้ว เหลนข้า พวกเราควรจะพาเจ้าไปที่ห้องสมุดของตระกูลต่อไป บันทึกทั้งหมดที่เก็บมาตลอดของตระกูลอยู่ที่นั่น รวมถึงความลับหลายเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีตด้วย ยังมีวิธีการฝึกฝนอีกหลายอย่าง ทักกษะการต่อสู้ระดับเซียน ประสบการณ์และความเข้าในที่บรรพบุรุษทิ้งเอาไว้ ในตอนนี้ เจ้าเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลแล้ว เจ้ามีสิทธิ์ที่จะดูบันทึกเหล่านั้นได้” เจียงหยาง ซู เซียวยิ้ม เขาลอบยินดีในใจเจี้ยนเฉินฉุกสนใจขึ้นมา เขาสนใจในบันทึกความลับในอดีตมาก เขาไม่สนวิธีการฝึกฝนหรือทักษะการต่อสู้ระดับเซียนเพราะมันไม่เหมาะกับเขาเลยเจี้ยนเฉินไม่ได้ไปที่ห้องสมุดทันที เขากล่าวขึ้นมา “ผู้อาวุโสสูงสุด มีบางคนใช้ทักษะลับโบราณกับหลวนเอ๋อซึ่งมันผูกชะตาของเขากับหลวนเอ๋อเอาไว้ ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าท่านมีวิธีการในการเอามันออกรึเปล่า ? “
เขาคำรามออกมา แล้วพลังบรรพกาลอันทรงพลังที่พุ่งพวยอยู่ในร่างของเจี้ยนเฉินก็พุ่งออกไป
