มันสลัดเซียนผู้คุมกฎทั้งสามที่จับเขาอยู่ให้กระเด็นออกไป
เจี้ยนเฉินระเบิดพลังของร่างบรรพกาลขั้นที่สามออกมา มันเทียบเท่ากับเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 3 และมันมากกว่าที่เซียนผู้คุมกฎจะสามารถต้านทานเอาไว้ได้ เซียนผู้คุมกฎทั้งสามคนกระเด็นถอยไปพร้อมกระอักเลือดออกมาและได้รับบาดเจ็บสาหัสในตอนนี้
หลายคนบินออกมาจากฝูงคนเพื่อที่จะรับคนที่บาดเจ็บเอาไว้ ในตอนที่พวกเขาตรวจอาการบาดเจ็บ ท่าทางของพวกเขาก็เกิดประหลาดใจทันที
“พวกเจ้าคิดว่าข้าจะไม่ทำอะไรเพียงเพราะพวกเราอยู่ในตระกูลผู้พิทักษ์อย่างนั้นหรือ? ข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้าในครั้งนี้เพราะถือว่าพวกเราเป็นตระกูลและมาจากบรรพบุรุษเดียวกัน ถ้าอะไรแบบนี้เกิดขึ้นบนทวีปเทียนหยวน พวกเจ้าก็เหมือนลูกไก่ในกำมือของข้า” เจี้ยนเฉินพูดออกมาอย่างเย็นชา ในขณะที่เขามองไปที่เซียนผู้คุมกฎทั้งห้าคน เขาไม่แสดงความเคารพหรือถามว่าพวกนั้นมาจากสาขาไหนเลย
สำหรับเจี้ยนเฉินแล้ว เขาไม่สนใจผู้ใดในตระกูลผู้พิทักษ์นอกจาก เจียงหยาง ซู หยวนเซียวและเจียงหยาง ซู อวี้หยวน
เขาโบกมือแล้วเจียงหยาง ชิง เลิ่งชวงก็กระเด็นไปเหมือนเศษขยะ สายตาของเขาเย็นชาและแหลมคมเหมือนมีด เขาพูดออกมา “เจียงหยาง ชิง เลิ่งชวง มันจะดีที่สุดถ้าเจ้าเก็บความเย่อหยิ่งของเจ้าในฐานะคนของตระกูลผู้พิทักษ์เอาไว้และไม่มาคุยโวถึงเรื่องความอาวุโส ไม่เช่นนั้นข้าจะฆ่าเจ้าถึงแม้ว่าเจ้าจะมีมารราคะมาช่วยก็ตาม”
ไม่มีใครไปช่วยรับเจียงห