นางที่เต็มไปด้วยความเศร้าโศกและรำลึกถึงที่ผสมกันไป นางจับแขนของเจี้ยนเฉินด้วยอาการณ์สั่นเทาและพูดออกมาอย่างมีอารมณ์ “จริงหรือเปล่า ? เซียงเทียน เจ้าอยากจะพาข้าไปหาหมิงเยว่งั้นหรือ ? “ขั้วโลกไม่ได้อยู่บนทวีปเทียนหยวน มันเหมือนเกาะสามเซียนที่หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์อยู่ มันอยู่ห่างไกลจากทวีปลึกเข้าไปในทะเล ทวีปและขั้วโลกถูกแยกกันด้วยน่านน้ำและไกลกว่ามากเมื่อเทียบกับระยะทางที่ไปยังเกาะสามเซียน แม้ว่าหยูเฟิงหยานจะเป็นฮูหยินของหัวหน้าตระกูลเจียงหยาง แต่นางก็ไม่ได้มีพลังอะไรนอกเหนือไปจากสถานะในตระกูลของนาง บวกกับเรื่องที่ขั้วโลกนั้นไกลมาก มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่นางจะไปหาเจียงหยาง หมิงเยว่ระยะทางมันไกลมากที่แม้แต่เซียนสวรรค์ยังไม่สามารถเข้าไปในขั้วโลกได้ มีเพียงเซียนผู้คุมกฎเท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้ แต่ถึงกระนั้นมันก็ใช้เวลานานมาก สถานะของหยูเฟิงหยานในตระกูลไม่อยู่ในระดับที่นางจะขอให้เซียนผู้คุมกฎพานางไปที่ขั้วโลกได้“ท่านป้า อย่ากังวลไปเลย ในตอนที่ข้าจัดการกับทุกอย่างจบแล้ว ข้าจะไปที่ศาลาเทพเจ้าน้ำแข็งแน่” เจี้ยนเฉินสาบานออกมา เขาก็คิดถึงพี่สาวมากเช่นกันนอกเหนือไปจากไป๋หยุนเทียน พี่สาวของเขาก็ปฏิบัติต่อเขาอย่างดีในตอนที่เขาเป็นเด็ก ดีมากกว่าพ่อของเขา เจียงหยางป้า เสียอีกเจี้ยนเฉินและหวงหลวนพาหยูเฟิงหยานกลับไปที่ห้องหลังจากที่ปลอบนาง ก่อนที่จะแยกกับนางที่ห้องเช้าของวันถัดมา เจี้ยนเฉินก็ไ
