ของเขาเคร่งเครียด และเขาก็พลิกมือแล้วมีดสีดำที่ดูหรูหราก็ปรากฏขึ้นมา มันมีขนาดเท่าฝ่ามือ แต่มันก็เปล่งแสงสีดำเข้มออกมา แสงเย็นชาเป็นประกายลางลางในแสงสีดำที่มันเปล่งออกมา“รอยจูบแมงป่องพิษ ! ” ร่างนั้นตะโกนออกมาและมีดก็พุ่งออกไปเหมือนภาพลางลางทันทีเสียงระเบิดดังออกมา มีดปะทะเข้ากับดาบสะเทือนสวรรค์ เสียงที่เกิดขึ้นทำลายยามค่ำคืนและทำให้ทุกคนรู้ตัว คนนับไม่ถ้วนตื่นขึ้นมาจากการหลับใหลและจุดเทียนขึ้นมา เมืองเต็มไปด้วยแสงไฟในไม่กี่วินาทีต่อมาไป๋เต๋าและชายคนนั้นเสมอกันในการปะทะ“ผู้เหลือรอดจากตระกูลไป๋ เจ้าแข็งแกร่งมากจริง ๆ แต่เจ้าไม่สามารถรักษาขนสัตว์อสูรเอาไว้ได้หรอก ทำไมเจ้าไม่ส่งพวกมันมาดีดี แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า ไม่เช่นนั้น วันนี้ในอีกหนึ่งปีข้างหน้าจะเป็นวันที่จะมีคนไปเยี่ยมหลุมศพของเจ้า”ไป๋เต๋าไม่ได้พูดอะไร เขาถือดาบสะเทือนสวรรค์เอาไว้ในมือข้างขวาของเขา ในขณะที่เสียงของดาบพิษที่เคารพก็ดังขึ้นมาในหัวของเขาสายตาของไป๋เต๋าแปลกไปอีกครั้ง เขาสละการควบคุมร่างกายของเขาให้กับดาบพิษที่เคารพอีกครั้งทันทีที่ดาบพิษควบคุมร่างของเขา พลังแห่งการมีอยู่ที่มหาศาลที่อธิบายไม่ถูกก็เริ่มเปล่งรัศมีออกมาจากเขา เขาดูเหมือนกลมกลืนกับรอบรอบ เหมือนว่าเขาได้กลายเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติในตอนนี้“เซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 4 ธรรมดายังกล้าผยองถึงขนาดนี้เชียวหรือ ? ตายซะ ! ” ดาบพิษที่เคารพเหยียดออกมาในปราณหลังจากที่เข
