ทรงจำ ความเศร้าโศก และความโกรธ“ข้าไม่คิดว่าเมืองเฮลไฟร์จะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้หลังจากที่ข้าจากไปเมื่อห้าสิบปีก่อน ตระกูลหนึ่งที่เคยมั่งคั่งได้กลายเป็นความทรงจำในอดีตไป ไม่มีอะไรเหลืออยู่อีกแล้วในตอนนี้” ชายชุดดำพึมพำ ความเศร้าโศกของเขามากขึ้น มากขึ้น ก่อนที่จะเปลี่ยนไปเป็นจิตสังหารที่เย็นชา ในตอนนั้นเอง ความเจ็บปวดและความทรงจำทั้งหมดในดวงตาของเขาก็ได้หายไป มันกลายเป็นความเย็นชาอย่างผิดปกติทันใดนั้นเอง ชายคนนั้นก็ทิ่มดาบลงไปที่พื้น พายุพลังงานที่น่ากลัวพุ่งพวยขึ้นมา และพุ่งไปหาตระกูลเมฆโลหิตด้วยพลังที่หยุดไม่ได้ เหมือนว่ามันอยู่ภายใต้การควบคุมของใครบางคน“ผู้อาวุโส ท่านตั้งใจจะทำอะไรกัน ? ” ยู่ซีฉิงหน้าซีดด้วยความตกใจและถอยกลับไปทันที ในเวลาเดียวกัน พลังเซียนก็พุ่งออกมาจากร่างของเขา มันเปลี่ยนไปเป็นม่านพลังที่ปกป้องเขาและจอมยุทธของตระกูลของเขาอยู่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บจาดพายุพลังงานที่น่ากลัวนี้ แต่ไม่รวมถึงทางเข้าหลักและกำแพงของตระกูล พวกมันพังทลายลงมาและกลายเป็นฝุ่นผงในอากาศ แม้แต่กระดานที่แขวนอยู่ที่ทางเข้าก็ร่วงหล่นลงมาชายชุดดำเดินออกไปหนึ่งก้าว เขาเหวี่ยงหมัดไปที่กระดานที่กำลังหล่นลงมาและเปลี่ยนมันให้กลายเป็นฝุ่นผงคนมากขึ้นเรื่อย ๆ ออกมารวมตัวกันจากในตระกูล ยามทั้งหมดเช่นเดียวกับคนในตระกูลก็ออกมาและมาหลบอยู่ที่ด้านหลังยู่ซีฉิง ในขณะที่พวกเขาจ้องไปที่ผนังและทางเข้าที่ถล่มลงมาอย่างตก
