นั้นเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาของหวงหลวน หัวใจของเขาเจ็บปวดเมื่อคิดถึงสิ่งที่หวงหลวนได้พบเจอมา แต่ในเวลาเดียวกัน เขาก็รู้สึกดีใจด้วย เขาดีใจที่หวงหลวนเป็นเซียนผู้คุมกฎแล้วในตอนนี้ทันใดนั้นเอง ใบหน้าของเจี้ยนเฉินก็แข็งทื่อ เขาขมวดคิ้วของเขาเล็กน้อย เขาสัมผัสได้ว่าพลังงานภายในหวงหลวนกำลังปั่นป่วนอย่างรุนแรง เหมือนว่ามันไม่ได้อยู่ในการควบคุมของนางเลย มันบ้าคลั่งก่อนที่จะพุ่งออกมาจากร่างของนางไปที่ห้องในรูปแบบของแสงสีครามจ้าหวงหลวนถูกห่อหุ้มไปด้วยแสงของพลังงานที่รั่วไหลออกมา มันแสบตามาก“หลวนเอ๋อ เกิดอะไรขึ้น ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างกังวล เขารู้สึกเหมือนลางร้ายกำลังจะเกิดขึ้นตรงหน้าของเขาหวงหลวนค่อย ๆ สงบลงและเงยหน้าขึ้นมาจากอกของเจี้ยนเฉิน ตาของนางไม่ได้เย็นชาอีกแล้ว ในตอนนี้มันเต็มไปด้วยความอ่อนโยนในขณะที่นางมองไปที่เจี้ยนเฉิน “เจี้ยนเฉิน อาจเป็นเพราะคัมภีร์ทานตะวันที่เจ้าแก่ชั่วนั้นให้มาก็ได้ที่เป็นปัญหา ข้ารู้สึกเหมือนพลังงานทั้งหมดกำลังจะออกไปจากร่างของข้า และข้าก็ควบคุมมันไม่ได้” หลังจากนั้นหวงหลวนก็ซบลงไปที่อกของเจี้ยนเฉินอีกครั้ง ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความพึงพอใจและความสุข เหมือนว่านางไม่สนใจพลังงานที่กำลังรั่วไหลออกไปเลยนางตัดใจที่จะตายมานานแล้ว นางไม่ได้มีห่วงอะไรนอกจากเจี้ยนเฉินและหวงเทียนป้า ในเมื่อทวดของนางได้รับการช่วยเหลือแล้วในตอนนี้และในตอนนี้ คนที่นางคิดถึงมากที่สุดก็กำลังอยู่
