ย่างพิจารณาทันที พวกเขาไม่เคยเห็นเจี้ยนเฉินมาก่อน แต่พวกเขาก็เคยเห็นภาพและรูปปั้นของเขา ดังนั้นพวกเขาจึงคุ้นเคยกับหน้าตาของเจี้ยนเฉินเป็นอย่างดี พวกเขาสังเกตว่า ชายหนุ่มนี้ดูเหมือนหัวหน้าของพวกเขาจริง ๆพลังที่มหาศาลอื่นก็ปรากฏขึ้นมา และเข้ามาใกล้ที่ตำแหน่งของเจี้ยนเฉินอย่างรวดเร็ว มันคือบรรพชนตระกูลไป๋ ไป๋ไฮที่บินมาพร้อมกับไป๋เหลียนด้วยความเร็วสูงใบหน้าของทั้งคู่ซีดในขณะที่โทสะลุกโชนอยู่ในตัวของพวกเขา การทำลายรูปปั้นของเจี้ยนเฉินเป็นเหมือนเป็นการไปแตะจุดที่อ่อนไหวของพวกเขา พวกเขากำลังคิดว่าพวกเขาจะลงโทษคนที่ทำลายรูปปั้นอย่างรุนแรงได้อย่างไรแต่ในตอนที่พวกเขาทั้งสองเห็นเซียนผู้คุมกฎที่กำลังล้อมเจี้ยนเฉินและรุยจินอยู่ พวกเขาก็นิ่งอึ้ง เหมือนมีน้ำเย็นมาสาดดับไปที่ความโกรธที่ลุกโชนของพวกเขาให้หายไปในทันที“ท่านพี่ เป็นท่านได้อย่างไร ! ? ” ไป๋เหลียนร้องออกมา นางอึ้งไป๋ไฮก็ตัวแข็งทื่อแล้วจ้องไปที่เจี้ยนเฉิน จากนั้น เขาก็มองไปที่กองฝุ่นที่เคยเป็นรูปปั้นมาก่อน เขาสับสน เขาได้รู้แล้วว่าคนที่ทำลายรูปปั้นนั้นเป็นเหลนของเขาเองในตอนนี้“พวกเราขอคารวะ หัวหน้าเจี้ยนเฉิน ! “เซียนผู้คุมกฎมาถึงก่อนและแน่ใจแล้วว่านี่คือเจี้ยนเฉิน พวกเขาคำนับและคารวะเจี้ยนเฉินอย่างไม่ลังเล พวกเขาทั้งหมดตื่นเต้นมาก เจี้ยนเฉินเป็นตำนานของทวีป เป็นคนที่สามารถได้ยินจากเรื่องเล่าเท่านั้น แม้แต่เซียนผู้คุมกฎเองก็ยากที่จะสงบได้
