ขณะที่ความเหลือเชื่อปรากฎอยู่บนใบหน้าของเขาเซียนผู้คุมกฎจ้องอย่างงุนงงไปที่เขาค่อนข้างนาน จากนั้น เขาก็ถามก้วยเสียงที่สั่นไหวที่เต็มไปด้วยความตกใจ “ทะ ทะ ท่านคือหัวหน้าเจี้ยนเฉินงั้นหรือ ? ““อะไรนะ! หัวหน้าเจี้ยนเฉิน…”เซียนผู้คุมกฎอีกสี่คนก็ตกตะลึงเมื่อพวกเขาได้ยินแบบนี้ พวกเขามองสังเกตเจี้ยนเฉินอย่างพิจารณาทันที พวกเขาไม่เคยเห็นเจี้ยนเฉินมาก่อน แต่พวกเขาก็เคยเห็นภาพและรูปปั้นของเขา ดังนั้นพวกเขาจึงคุ้นเคยกับหน้าตาของเจี้ยนเฉินเป็นอย่างดี พวกเขาสังเกตว่า ชายหนุ่มนี้ดูเหมือนหัวหน้าของพวกเขาจริง ๆพลังที่มหาศาลอื่นก็ปรากฏขึ้นมา และเข้ามาใกล้ที่ตำแหน่งของเจี้ยนเฉินอย่างรวดเร็ว มันคือบรรพชนตระกูลไป๋ ไป๋ไฮที่บินมาพร้อมกับไป๋เหลียนด้วยความเร็วสูงใบหน้าของทั้งคู่ซีดในขณะที่โทสะลุกโชนอยู่ในตัวของพวกเขา การทำลายรูปปั้นของเจี้ยนเฉินเป็นเหมือนเป็นการไปแตะจุดที่อ่อนไหวของพวกเขา พวกเขากำลังคิดว่าพวกเขาจะลงโทษคนที่ทำลายรูปปั้นอย่างรุนแรงได้อย่างไรแต่ในตอนที่พวกเขาทั้งสองเห็นเซียนผู้คุมกฎที่กำลังล้อมเจี้ยนเฉินและรุยจินอยู่ พวกเขาก็นิ่งอึ้ง เหมือนมีน้ำเย็นมาสาดดับไปที่ความโกรธที่ลุกโชนของพวกเขาให้หายไปในทันที“ท่านพี่ เป็นท่านได้อย่างไร ! ? ” ไป๋เหลียนร้องออกมา นางอึ้งไป๋ไฮก็ตัวแข็งทื่อแล้วจ้องไปที่เจี้ยนเฉิน จากนั้น เขาก็มองไปที่กองฝุ่นที่เคยเป็นรูปปั้นมาก่อน เขาสับสน เขาได้รู้แล้วว่าคนที่ทำลายรูปป