่อต้านทุกอย่างที่เขาทำ แต่นั่นมันก็ตอนที่พวกเขายังเด็ก เจี้ยนเฉินไม่ได้คิดเรื่องนั้นมานานแล้ว และคิดว่ามันเป็นเรื่องถกเถียงกันแบบเด็ก ๆ“เฮ้อ พี่ใหญ่และพี่รองของเจ้าทั้งหมดยิ่งใหญ่กันหมด เป็นคนที่มีชื่อเสียงและยังเป็นจอมยุทธที่สุดยอดหรืออัจฉริยะในระดับสูงที่ตระกูลรัก มีเพียงข้าที่ไม่เป็นที่รู้จัก ไร้ตัวตน ข้ายังอยู่ในระดับเซียนจนกระทั่งถึงตอนนี้ และข้ายังไม่รู้เลยว่าข้าจะได้เป็นเซียนปฐพีหรือเปล่า เจ้าคิดว่าข้าสบายดีหรือไม่หล่ะในหลายปีมานี้ ? ” เจียงหยางเค่อถอนหายใจ เขาหม่นหมองเจี้ยนเฉินยังคงเงียบ มันเป็นความจริงที่ความสามารถของเจียงหยางเค่อไม่ได้โด่ดเด่น แม้แต่มีการสนับสนุนของตระกูลใหญ่ เขาก็ยังเป็นแค่เซียนและพัฒนาไปได้ในอัตราที่ค่อนข้างช้าเจียงหยางเค่อลุกขึ้นนั่งทันทีและมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างภาวนา เขาพูด “น้องข้า เจ้าได้กลายเป็นคนที่สุดยอดในทวีปแล้วตอนนี้ ข้ารู้ว่าความสามารถของเจ้านั้นยอดเยี่ยมมาก ถ้างั้นเจ้าจะช่วยข้าได้หรือไม่ ? ข้าไม่ต้องการที่เป็นคนไร้ค่าอีกต่อไป ข้าไม่ต้องการที่จะอับอายต่อหน้าพี่ใหญ่ พี่รอง และเจ้า” เจียงหยางเค่ออ้อนวอน มันเป็นเรื่องกล้าหาญมากที่เขาพูดอะไรแบบนี้ออกมาเจี้ยนเฉินลุกขึ้นนั่งช้า ๆ “ท่านพี่ ข้ามีสมบัติสวรรค์ที่อยู่กับข้า เมื่อข้ากลับไปที่เมืองอัคนีพรุ่งนี้เช้า ข้าจะให้นักปรุงยาที่นั่นสกัดมันให้อยู่ในรูปเม็ด มันสามารถปรับปรุงร่างกายของท่านได้ อย่างไร
