เสี่ยวเยี่ยก็ยืนกรานด้วย นางชอบทารกตัวขาวกลมที่อยู่ในอ้อมแขนของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์มาก และรู้สึกสงสารหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ได้เอาผ้าคลุมหน้าออก และเผยให้เห็นความงามที่สุดยอดของนาง นางมองไปที่ทารกด้วยอารมณ์สับสนแล้วพูดออกมาอย่างนุ่มนวล “เอาล่ะ ถ้าเช่นนั้น ในเมื่อพวกเจ้าชอบเด็กคนนี้มาก พวกเราก็ให้เขาอยู่บนเกาะสามเซียนแล้วกัน”“ยอดมาก มันจะได้มีคนเพิ่มขึ้นอีกคนที่เกาะสามเซียน” เสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเยี่ยร้องออกมาทันที พวกเขาเหมือนเด็กหญิงที่แสดงออกอย่างมีชีวิตชีวา“นายท่าน เด็กคนนี้ยังไม่มีชื่อ ทำไมพวกเราไม่ตั้งชื่อให้เขาล่ะ ? ” เสี่ยวเยี่ยแนะนำ“โอ้ ให้ข้าตั้งเอง ข้าเก่งมากในการตั้งชื่อให้เด็ก” เสี่ยวเหยียนตื่นเต้นในการตั้งชื่อที่เหมาะสมให้กับเด็ก หลังจากที่คิดสักพัก นางก็เอ่ยว่า “อาจารย์ จากความน่ารักของเด็กคนนี้ ทำไมพวกเราไม่เรียกเขาว่าเสี่ยวเป่าล่ะ ? ““เสี่ยวเป่า ชื่อนั้นฟังดูดีนะ มันดูน่ารักดี” เสี่ยวเยี่ยพูดหลังจากที่คิดหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะพยักหน้ารับเบา ๆ ในตอนท้าย “เอาล่ะ ถ้างั้น เด็กคนนี้จะถูกเรียกว่าเสี่ยวเป่าในอนาคต”“อาจารย์ ทิ้งเสี่ยวเป่าไว้กับพวกเราทั้งสองเถอะ พวกเราจะรับผิดชอบการเลี้ยงดูเขาเองในอนาคต” เสี่ยวเยี่ยหัวเราะคิกคัก ก่อนที่จะยื่นมือไปเพื่ออุ้มเสี่ยวเป่า“ไม่จำเป็น” หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ค่อย ๆ ถอยออกไปไกลพร้อมกับเสี่ยวเป
