้างในตอนนี้ และกำลังรับตำแหน่งผู้อาวุโสคุมวินัยอยู่ เขารับผิดชอบในการลงโทษทหารรับจ้างที่ทำผิด…”“ตั้งแต่ที่น้องสะใภ้โหยวเยว่จากไปกับเจ้า การบริหารเมืองอัคนีก็อยู่ในมือของไป่เหลียน นางบริหารเมืองอย่างเป็นระเบียบและก็เพิ่มสมาชิกระดับสูงมาเป็นจำนวนมากในการบริหารด้วยเช่นกัน ในตอนนี้ เมืองกำลังโตขึ้นทุกวันทุกวัน ด้วยชื่อของเจ้า เจี้ยนเฉิน เซียนผู้คุมกฎหลายคนก็ถูกดึงดูดเข้ามา บรรพชนของเจ้า ไป๋ไฮก็ไปกับไป๋เหลียนที่เมืองด้วย เพื่อช่วยปกป้องนางในขณะที่เขาดูแลการฝึกฝนของนางอยู่”ที่โต๊ะ เจี้ยนเฉินได้เข้าใจสถานการณ์ของเมืองทหารรับจ้างมากขึ้นจากสหายรักของเขา เขารักและสงสารน้องของเขา ไป๋เหลียน เขารู้ว่ามันยากมากสำหรับนางมาตลอดหลายปีนี้ นางต้องพยายามอย่างมากเพื่อเมืองอัคนี
“โอ้ อาจารย์ เด็กคนนี้น่าสงสารจัง เขาเสียพ่อแม่ไปหลังจากที่เกิดมา นั่นมันน่าสงสารมาก” เสี่ยวเหยียนและเสี่ยวเยี่ยที่ใจดีก็สงสารอย่างสุดซึ้งเมื่อพวกนางได้รู้เรื่องเกี่ยวกับทารกที่น่าเวทนาผู้นี้ สายตาของพวกเขาที่มองไปที่เด็กคนนี้เปลี่ยนไปและเต็มไปด้วยความรัก
“อาจารย์ ให้เด็กที่น่าสงสารนี้อยู่ที่เกาะสามเซียนต่อไปในอนาคตเถอะ” เสี่ยวเหยียนแตะไปที่แก้มของเด็กด้วยนิ้วที่เหมือนหยกของนางในขณะที่นางอ้อนวอน“ใช่ อาจารย์ พวกเราให้เด็กนี้อยู่ที่เกาะสามเซียนเถอะ ภูเขานี่ก็ใหญ่มากและก็มีเพียงพวกเรา 4 คน คนที่เข้ามาเพิ่มจะนำชีวิตชีวามาสู่พวกเรา”
