มกฎที่ต่อสู้แย่งคทาก็เสียดายอย่างมากและไม่ปรารถนาที่จะให้เป็นแบบนั้นเซียนราชามองไปที่โหยวเยว่ด้วยความอิจฉา ผสมกับความโลภลึก ๆ ที่ซ่อนอยู่ภายใน อย่างไรก็ตาม พวกเขาทั้งหมดรู้ความสัมพันธ์ระหว่างโหยวเยว่กับเจี้ยนเฉิน ซึ่งเป็นเหตุผลที่พวกเขาไม่กล้าที่จะทำตามความคิดของตัวเองต่อหน้าเจี้ยนเฉินในอีกมุมหนึ่ง คนของตระกูลผู้พิทักษ์ก็ดูเหมือนจะสงบมาก โถงศักดิ์สิทธิ์อาจจะมีค่ามากสำหรับตระกูลโบราณ แต่พวกมันดูธรรมดามากสำหรับตระกูลผู้พิทักษ์ที่เก่าแก่ แม้ว่าจะไม่นับโถงศักดิ์สิทธิ์ที่พวกเขาได้มาจากบรรพบุรุษ แค่ปริมาณที่พวกเขาได้มันมาจากที่อื่นก็มากมายแล้ว สิ่งที่เย้ายวนตระกูลผู้พิทักษ์มากจริงจริงคือวิธีการฝึกฝนของนางฟ้าเฮายู่ความสามารถของโหยวเยว่ในการฝึกฝนก็เปลี่ยนไปอย่างมากภายใต้การเปลี่ยนแปลงจากแก่นแท้จากดวงจันทร์ด้วยเช่นกัน นางสามารถถูกเรียกว่าอัจฉริยะได้เลยในตอนนี้ ความแข็งแกร่งของนางผ่านระดับเซียน และเซียนปฐพี และเป็นเซียนสวรรค์แล้ว
เจี้ยนเฉินเผยท่าทีลังเลเล็กน้อยในขณะที่เขามองดูเซียนราชาทั้งหมดรีบวิ่งออกไป เขาไม่ได้ออกไปทันที และเขาก็มองไปรอบ ๆ แทน เขาพบว่าพื้นที่ทั้งหมดค่อนข้างว่างเปล่าและไม่มีคนอื่นที่อยู่ที่นี่เลยนอกเหนือจากคนที่ติดอยู่ในกับดัก
“นางฟ้าเฮายู่ที่เคารพ ข้าขอถามเกี่ยวกับสถานการณ์ของคนอื่นที่เข้ามาในโถงศักดิ์สิทธิ์ได้หรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินป้องมือไปที่วิญญาณของนางฟ้าเฮายู่ ในตอนน
