อร้องให้ท่านปล่อยเจี้ยนเฉินไปเถอะ” โหยวเยว่อ้อนวอนในขณะที่นางมองไปที่เจี้ยนเฉิน ในตอนแรกนางต้องการที่จะควบคุมโถงศักดิ์สิทธิ์เพื่อที่จะช่วยเจี้ยนเฉิน แต่ความตั้งใจของนางก็หายไปแล้วในตอนนี้ เมื่อนางพบว่านางฟ้าเฮายู่ยังมีชีวิตอยู่โหยวเยว่ไม่ได้สนใจโถงศักดิ์สิทธิ์ ความปรารถนาสูงสุดของนางในตอนนี้คือการช่วยเจี้ยนเฉิน“เจี้ยนเฉินเป็นคู่หมั้นของเจ้าจริง ๆ ” นางฟ้าเฮายู่พึมพำเบา ๆ ในขณะที่ตาของนางเป็นประกาย หลังจากที่คิดเงียบ ๆ สักพัก นางก็พูดกับโหยวเยว่ “โหยวเยว่ ถ้าเจ้าต้องการที่จะช่วยคู่หมั้นของเจ้า มีทางเดียวเท่านั้น นั่นคือการรับข้าเป็นอาจารย์ของเจ้า เจ้าจะยอมรับหรือไม่ ? “
ทุก ๆ คนประหลาดใจเมื่อเห็นบัลลังก์ที่ว่างเปล่า พวกเขานิ่งอึ้งไปในทันที
ทันใดนั้นเอง หนึ่งในเซียนผู้คุมกฎที่ร่ายทักษะการต่อสู้ระดับเซียนก่อนหน้านี้ก็ดูเหมือนจะคิดบางอย่างได้ สายตาของเขาเป็นประกาย และเขาก็บินไปที่บัลลังก์ทันทีแสงลาง ๆ สีขาวตัดผ่านมาทันทีที่เขาเข้าใกล้บัลลังก์ เสือขาวที่โชกเลือดจู่ ๆ ก็ได้ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเขา มันอ้าปากออกและปล่อยบอลพลังงานออกมาปัง ! เสียงอื้ออึงดังขึ้น บอลพลังงานระเบิดออกที่หน้าอกของคนนั้น บอลพลังงานทำให้หน้าอกของเขาแหลกเละ ทำให้เขาลอยถอยกลับไปพร้อมกระอักเลือดหลายคนที่อยู่ในที่นี่เห็นสิ่งที่เซียนผู้คุมกฎคนนี้พยายามจะทำ พวกเขาคิดเล็กน้อย พวกเขาเริ่มกระโจนไปที่บัลลังก์อย่างไม่ลังเลเพื่อ
