นสุดของโถงศักดิ์สิทธิ์ก็ว่างเปล่า ทุกคนหายไปและในไม่ช้าหลังจากนั้น นางฟ้าเฮายู่ก็หายไปจากบัลลังก์เช่นกันโหยวเยว่ยืนอยู่อย่างสับสนในขณะที่นางมองอย่างสงสัยไปรอบ ๆ ห้องที่ถูกปิดผนึก นางพึมพำ “แปลกจัง ข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร และที่นี่มันที่ไหน ? ““เจ้าชื่อโหยวเยว่ ? ” ทันใดนั้นเอง เสียงเย็นชาก็ดังมาจากด้านหลังนาง โหยวเยว่สะดุ้งด้วยความตกใจเพราะนางไม่ทันตั้งตัวโหยวเยว่หันไปทันทีและเห็นหญิงลวงตาสวยงามที่นั่งอยู่บนชิ้นหยกที่กำลังจ้องกลับมาที่นางโหยวเยว่ประหลาดใจทันทีเมื่อนางเห็นหน้าตาของหญิงคนนี้ เพราะว่ามันเหมือนกับรูปปั้นของนางฟ้าเฮายู่เลย“ทะ ท่านคือนางฟ้าเฮายู่ ? ” โหยวเยว่จ้องไปที่นางฟ้าเฮายู่ด้วยความประหลาดใจในขณะที่นางร้องออกมาอย่างควบคุมไม่ได้“ถูกต้อง ข้าคือนางฟ้าเฮายู่” นางดูธรรมดามาก นางพลิกมือไปที่อากาศอย่างเบา ๆ และมิติก็เริ่มกระเพื่อมอย่างรุนแรง มันเปลี่ยนไปอย่างเร็วและกลายเป็นมิติของมิติกับดักที่ที่เซียนราชาทั้งหมดติดอยู่นี่เป็นเพียงภาพเท่านั้น ภายในมิติกับดัก มันถูกฉายมาผ่านความสามารถของนางฟ้าเฮายู่“เจี้ยนเฉิน ! ” โหยวเยว่ร้องออกมาทันทีอย่างไม่รู้ตัวทันทีที่นางเห็นเจี้ยนเฉิน ความกังวลปรากฎที่ใบหน้าของนาง“ถ้างั้นคนที่เจ้าห่วงมากขนาดนั้นคือเจี้ยนเฉินสินะ ข้าถามได้ไหมว่าเขาเป็นอะไรกับเจ้า ? ” นางฟ้าเฮายู่จ้องอย่างสงบไปที่โหยวเยว่“เจี้ยนเฉินเป็นคู่หมั้นของข้า นางฟ้าเฮายู่ ข้าข
