ทีและเห็นหญิงลวงตาสวยงามที่นั่งอยู่บนชิ้นหยกที่กำลังจ้องกลับมาที่นางโหยวเยว่ประหลาดใจทันทีเมื่อนางเห็นหน้าตาของหญิงคนนี้ เพราะว่ามันเหมือนกับรูปปั้นของนางฟ้าเฮายู่เลย“ทะ ท่านคือนางฟ้าเฮายู่ ? ” โหยวเยว่จ้องไปที่นางฟ้าเฮายู่ด้วยความประหลาดใจในขณะที่นางร้องออกมาอย่างควบคุมไม่ได้“ถูกต้อง ข้าคือนางฟ้าเฮายู่” นางดูธรรมดามาก นางพลิกมือไปที่อากาศอย่างเบา ๆ และมิติก็เริ่มกระเพื่อมอย่างรุนแรง มันเปลี่ยนไปอย่างเร็วและกลายเป็นมิติของมิติกับดักที่ที่เซียนราชาทั้งหมดติดอยู่นี่เป็นเพียงภาพเท่านั้น ภายในมิติกับดัก มันถูกฉายมาผ่านความสามารถของนางฟ้าเฮายู่“เจี้ยนเฉิน ! ” โหยวเยว่ร้องออกมาทันทีอย่างไม่รู้ตัวทันทีที่นางเห็นเจี้ยนเฉิน ความกังวลปรากฎที่ใบหน้าของนาง“ถ้างั้นคนที่เจ้าห่วงมากขนาดนั้นคือเจี้ยนเฉินสินะ ข้าถามได้ไหมว่าเขาเป็นอะไรกับเจ้า ? ” นางฟ้าเฮายู่จ้องอย่างสงบไปที่โหยวเยว่“เจี้ยนเฉินเป็นคู่หมั้นของข้า นางฟ้าเฮายู่ ข้าขอร้องให้ท่านปล่อยเจี้ยนเฉินไปเถอะ” โหยวเยว่อ้อนวอนในขณะที่นางมองไปที่เจี้ยนเฉิน ในตอนแรกนางต้องการที่จะควบคุมโถงศักดิ์สิทธิ์เพื่อที่จะช่วยเจี้ยนเฉิน แต่ความตั้งใจของนางก็หายไปแล้วในตอนนี้ เมื่อนางพบว่านางฟ้าเฮายู่ยังมีชีวิตอยู่โหยวเยว่ไม่ได้สนใจโถงศักดิ์สิทธิ์ ความปรารถนาสูงสุดของนางในตอนนี้คือการช่วยเจี้ยนเฉิน“เจี้ยนเฉินเป็นคู่หมั้นของเจ้าจริง ๆ ” นางฟ้าเฮายู่พึมพำเบา ๆ ใน
