ไปที่เสือขาวแวบหนึ่ง“นางฟ้าเฮายู่ ทะ ท่านยังมีชีวิตอยู่…”“นางฟ้าเฮายู่ยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ…”เซียนผู้คุมกฎทั้งหมดในโถงเริ่มพึมพำ พวกเขาตื้นตันมาก นางฟ้าเฮายู่เป็นจอมยุทธที่สุดยอดเมื่อหลายหมื่นปีที่ผ่านมา นางเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นเซียนจักรพรรดิที่แข็งแกร่งที่สุด และความแข็งแกร่งที่นางมีนั้นก็อยู่ในระดับที่น่ากลัวแต่ในตอนนี้นั้นนางที่น่าจะตายไปแล้วกลับยังมีชีวิตอยู่ มันเป็นข่าวที่คาดไม่ถึงและน่าตื่นเต้นเซียนผู้คุมกฎหลายคนได้คุกเข่าลงในโถง พวกเขาคำนับอย่างนอบน้อมไปที่หญิงคนนี้ บางคนยังแม้แต่ร้องออกมาว่าพวกเขาต้องการที่จะเป็นลูกศิษย์ของนางนางฟ้าเฮายู่ขมวดคิ้วและแววแห่งความไม่พอใจก็ปรากฏขึ้นที่ใบหน้าของนาง นางพูดออกมาอย่างเย็นชา “พวกเจ้าทั้งหมดออกไป ตั้งแต่ตอนนี้ไป โถงศักดิ์สิทธิ์ห้ามไม่ให้ใครเข้ามาทั้งนั้น” นางฟ้าเฮายู่โบกมือและบอลพลังแสงจันทร์ก็เปล่งประกายออกมาจากบัลลังก์ มันส่งทุกคนไปที่ชั้นหนึ่งในพริบตาเดียว ชั้นบนสุดของโถงศักดิ์สิทธิ์ก็ว่างเปล่า ทุกคนหายไปและในไม่ช้าหลังจากนั้น นางฟ้าเฮายู่ก็หายไปจากบัลลังก์เช่นกันโหยวเยว่ยืนอยู่อย่างสับสนในขณะที่นางมองอย่างสงสัยไปรอบ ๆ ห้องที่ถูกปิดผนึก นางพึมพำ “แปลกจัง ข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร และที่นี่มันที่ไหน ? ““เจ้าชื่อโหยวเยว่ ? ” ทันใดนั้นเอง เสียงเย็นชาก็ดังมาจากด้านหลังนาง โหยวเยว่สะดุ้งด้วยความตกใจเพราะนางไม่ทันตั้งตัวโหยวเยว่หันไปทัน
