คนยังแม้แต่ร้องออกมาว่าพวกเขาต้องการที่จะเป็นลูกศิษย์ของนางนางฟ้าเฮายู่ขมวดคิ้วและแววแห่งความไม่พอใจก็ปรากฏขึ้นที่ใบหน้าของนาง นางพูดออกมาอย่างเย็นชา “พวกเจ้าทั้งหมดออกไป ตั้งแต่ตอนนี้ไป โถงศักดิ์สิทธิ์ห้ามไม่ให้ใครเข้ามาทั้งนั้น” นางฟ้าเฮายู่โบกมือและบอลพลังแสงจันทร์ก็เปล่งประกายออกมาจากบัลลังก์ มันส่งทุกคนไปที่ชั้นหนึ่งในพริบตาเดียว ชั้นบนสุดของโถงศักดิ์สิทธิ์ก็ว่างเปล่า ทุกคนหายไปและในไม่ช้าหลังจากนั้น นางฟ้าเฮายู่ก็หายไปจากบัลลังก์เช่นกันโหยวเยว่ยืนอยู่อย่างสับสนในขณะที่นางมองอย่างสงสัยไปรอบ ๆ ห้องที่ถูกปิดผนึก นางพึมพำ “แปลกจัง ข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร และที่นี่มันที่ไหน ? ““เจ้าชื่อโหยวเยว่ ? ” ทันใดนั้นเอง เสียงเย็นชาก็ดังมาจากด้านหลังนาง โหยวเยว่สะดุ้งด้วยความตกใจเพราะนางไม่ทันตั้งตัวโหยวเยว่หันไปทันทีและเห็นหญิงลวงตาสวยงามที่นั่งอยู่บนชิ้นหยกที่กำลังจ้องกลับมาที่นางโหยวเยว่ประหลาดใจทันทีเมื่อนางเห็นหน้าตาของหญิงคนนี้ เพราะว่ามันเหมือนกับรูปปั้นของนางฟ้าเฮายู่เลย“ทะ ท่านคือนางฟ้าเฮายู่ ? ” โหยวเยว่จ้องไปที่นางฟ้าเฮายู่ด้วยความประหลาดใจในขณะที่นางร้องออกมาอย่างควบคุมไม่ได้“ถูกต้อง ข้าคือนางฟ้าเฮายู่” นางดูธรรมดามาก นางพลิกมือไปที่อากาศอย่างเบา ๆ และมิติก็เริ่มกระเพื่อมอย่างรุนแรง มันเปลี่ยนไปอย่างเร็วและกลายเป็นมิติของมิติกับดักที่ที่เซียนราชาทั้งหมดติดอยู่นี่เป็นเพียงภาพเท
