่านั้น ภายในมิติกับดัก มันถูกฉายมาผ่านความสามารถของนางฟ้าเฮายู่“เจี้ยนเฉิน ! ” โหยวเยว่ร้องออกมาทันทีอย่างไม่รู้ตัวทันทีที่นางเห็นเจี้ยนเฉิน ความกังวลปรากฎที่ใบหน้าของนาง“ถ้างั้นคนที่เจ้าห่วงมากขนาดนั้นคือเจี้ยนเฉินสินะ ข้าถามได้ไหมว่าเขาเป็นอะไรกับเจ้า ? ” นางฟ้าเฮายู่จ้องอย่างสงบไปที่โหยวเยว่“เจี้ยนเฉินเป็นคู่หมั้นของข้า นางฟ้าเฮายู่ ข้าขอร้องให้ท่านปล่อยเจี้ยนเฉินไปเถอะ” โหยวเยว่อ้อนวอนในขณะที่นางมองไปที่เจี้ยนเฉิน ในตอนแรกนางต้องการที่จะควบคุมโถงศักดิ์สิทธิ์เพื่อที่จะช่วยเจี้ยนเฉิน แต่ความตั้งใจของนางก็หายไปแล้วในตอนนี้ เมื่อนางพบว่านางฟ้าเฮายู่ยังมีชีวิตอยู่โหยวเยว่ไม่ได้สนใจโถงศักดิ์สิทธิ์ ความปรารถนาสูงสุดของนางในตอนนี้คือการช่วยเจี้ยนเฉิน“เจี้ยนเฉินเป็นคู่หมั้นของเจ้าจริง ๆ ” นางฟ้าเฮายู่พึมพำเบา ๆ ในขณะที่ตาของนางเป็นประกาย หลังจากที่คิดเงียบ ๆ สักพัก นางก็พูดกับโหยวเยว่ “โหยวเยว่ ถ้าเจ้าต้องการที่จะช่วยคู่หมั้นของเจ้า มีทางเดียวเท่านั้น นั่นคือการรับข้าเป็นอาจารย์ของเจ้า เจ้าจะยอมรับหรือไม่ ? “
“นางอยู่ไหน ? นางหายไปได้อย่างไร…”
ทุก ๆ คนประหลาดใจเมื่อเห็นบัลลังก์ที่ว่างเปล่า พวกเขานิ่งอึ้งไปในทันทีทันใดนั้นเอง หนึ่งในเซียนผู้คุมกฎที่ร่ายทักษะการต่อสู้ระดับเซียนก่อนหน้านี้ก็ดูเหมือนจะคิดบางอย่างได้ สายตาของเขาเป็นประกาย และเขาก็บินไปที่บัลลังก์ทันทีแสงลาง ๆ สีขาวตัดผ่านมาท
