แต่น้อยไป่เจี้ยนไม่สามารถขยับได้เมื่อเขาอยู่ในมือของซาร์ วีมอส เมื่อเขาได้คำพูดของชายชรา เขาก็หน้าซีดไปด้วยความกลัว เขารู้แน่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นถ้าเขาตกอยู่ในมือของเจี้ยนเฉิน“ช่วยข้าด้วย ผู้อาวุโสไคยุน ช่วยข้าด้วย ถ้าข้าตาย ผู้อาวุโสไคยุนจะไม่ได้รับการยกโทษจากผู้อาวุโสเฮาหวู่นะ” ไป่เจี้ยนอ้อนวอนออกมาเสียงดัง เขาฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ซาร์ ไคยุนตาของซาร์ ไคยุนมืดมนลงในขณะที่ความแน่วแน่ก็ปรากฏขึ้นมา นางเคลื่อนไหวเล็กน้อย นางปรากฎขึ้นอย่างเงียบ ๆ ข้าง ๆ ซาร์ วีมอสและโจมตีออกไปด้วยพลังงานที่ทรงพลัง ในเวลาเดียวกันนางก็เอื้อมไปจับไป่เจี้ยนไว้ด้วยมือซ้าย“ไคยุน เจ้าบ้าไปแล้วหรือ ? เจ้ากำลังจะทำอะไรน่ะ ? ” ท่าทางของซาร์ วีมอสเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาไม่คิดว่าจู่ ๆ ซาร์ ไคยุนจะโจมตีเขา เขาเป็นทวดของนางด้วยแม้ว่าซาร์ ไคยุนจะเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน แต่ซาร์ วีมอสก็ยังเป็นเซียนราชาที่มีประสบการณ์ เขาตอบสนองไปในเวลาอันสั้น เขารวบรวมพลังธรรมชาติเป็นชั้นหนาในมือของเขาและโจมตีออกไปด้วยความเร็วแสงบึ้ม ! ฝ่ามือทั้งสองปะทะกัน และเสียงอื้ออึงก็ดังขึ้นในอากาศทันที คลื่นพลังงานที่น่ากลัวเปล่งรัศมีไปทุกทิศทาง และกระแทกเซียนผู้คุมกฎที่รวมตัวกันดูอยู่รอบ ๆ ให้กระเด็นออกไปแม้ว่าซาร์ วีมอสจะเป็นผู้อาวุโสของซาร์ ไคยุนแล้วยังอายุเยอะกว่านางมาก แต่ความแข็งแกร่งของเขานั้นด้อยกว่านางมาก เขาถูกกระแทกกระเด็นไปจากการโจมตีธ