ากตระกูลซาร์ ซึ่งนั่นทำให้ใบหน้าของเขาหมองลงไปเล็กน้อย“ผู้อาวุโส ข้าขอบคุณที่บอกข้า ลาก่อน ! ” เจี้ยนเฉินป้องมือไปที่ส่วนลึกของพระราชวังก่อนที่จะจากไปพร้อมกับรุยจินและคนอื่น“น้องเจี้ยนเฉิน จักรวรรดิเฟยลี่ของพวเราปรารถนาที่จะเป็นมิตรตลอดกาลกับเจ้า ถ้าเจ้ามีเวลาในอนาคต เจ้ามาเยี่ยมที่จักรวรรดิของพวกเราได้เสมอ” เสียงของบรรพชนจักรพรรดิดังออกมาอีกครั้ง เสียงนั้นเดินทางไปไกลมากและหยุดอยู่ชัดเจนที่หูของเจี้ยนเฉินกลุ่มของเจี้ยนเฉินเดินทางออกไปไกลจากพระราชวังก่อนที่จะจากไปผ่านประตูมิติ พวกเขาเดินทางไปที่จักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ชายวัยกลางคนมองไปที่ที่นั่งของจักรพรรดิบรรพบุรษในโถงที่สวยงามด้วยความสับสน หลังจากที่เจี้ยนเฉินจากไป เขาถามว่า “ท่านบรรพชนจักรพรรดิ ทำไมท่านถึงพูดเช่นนั้นกับพวกนั้น ? พวกเรากลัวนิกายดาบโลหิตด้วยความแข็งแกร่งของพวกเราในตอนนี้งั้นหรือ ? ตราบใดที่พวกเราร่วมมือกับซาร์ ไคยุนและเฮาหวู่ การที่จะกำจัดนิกายดาบโลหิตคงเป็นเรื่องง่าย”บรรพบุรุษจักรพรรดิถอนหายใจเบา ๆ “มันเป็นไปแน่ที่จะกำจัดนิกายดาบโลหิตด้วยกำลังของจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ แต่ข้าไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นเขาที่ได้มาเป็นหัวหน้านิกาย มันน่าประหลาดใจจริง ๆ ” บรรพชนจักรพรรดิเครียดขึ้นมาทันทีและจ้องเขม็งไปที่สามคนที่อยู่ตรงหน้าเขา “จำไว้นะ พวกเจ้าทั้งสาม อย่าไปมีเรื่องกับนิกายดาบโลหิตในภายภาคหน้า ถ้าพวกเจ้าไปเจอกับใครเข้า เจ้าต้องป
