ักรพรรดิไปอย่างช้า ๆ และเงยหน้าขึ้นไปที่ท้องฟ้าสีคราม หลังจากนั้น เขาก็ถอนหายใจยาว ในตอนนี้คนร้ายที่ฆ่าพ่อแม่ของเขาทั้งหมดก็ได้ตายไปแล้ว เขาได้แก้แค้นให้พ่อแม่ของเขาได้สำเร็จลุล่วงแล้ว
ทาจิและฟางหยันจากไปพร้อมกันและกลับไปที่จักรวรรดิเฟยลี่ หลัวโตวเสียกำลังสนับสนุนไป งนั้นใบหน้าของเขาจึงว่างเปล่าเปล่าเปลี่ยว อย่างไรก็ตาม ดวงตาของเขาก็เป็นประกายอย่างรวดเร็ว เขาไม่ลังเลแล้วฉีกมิติรอบ ๆ ออกเพื่อเปิดประตูมิติ
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ประตูจะเสร็จ เจี้ยนเฉินก็ปรากฏขึ้นที่ข้าง ๆ เขาและต่อยเข้าไปที่ประตู เขาทำให้มิติสั่นไหวอย่างรุนแรง และป้องกันไม่ให้ประตูมิติเกิดขึ้นมาได้“เจ้ามีจิตสังหารที่รุนแรงมากต่อนิกายดาบโลหิต ถ้าข้าปล่อยเจ้าไปในวันนี้ เจ้าจะต้องมาทำร้ายนิกายดาบโลหิตแน่เมื่อเจ้าแข็งแกร่งกว่านี้ ดังนั้นเจ้าจะต้องตายวันนี้” พลังแห่งการมีอยู่ของเจี้ยนเฉินพุ่งพวยขึ้นในขณะที่เขาจ้องไปที่หลัวโตว หลังจากนั้น เขาก็ต่อยไปที่หน้าอกของหลัวโตวจนทะลุ ซี่โครงและอวัยวะของเขาแหลกเละหลัวโตวกระอักเลือดออกมา เขาทนการบาดเจ็บและจ้องอย่างเย็นชาไปที่เจี้ยนเฉิน เขาตะโกนออกมา “ข้าเป็นผู้พิทักษ์จักรพรรดิของจักรวรรดิเฟยลี่ ! ถ้าเจ้าฆ่าข้า จักรวรรดิเฟยลี่ต้องไปทำลายนิกายดาบโลหิตของเจ้าจนราบเป็นหน้ากลองแน่ ! ฮุสตันจะตายในอีกไม่ช้าแล้ว ! เขาจะปกป้องนิกายไม่ได้ ! “ใบหน้าของเจี้ยนเฉินหมองลงหลังจากที่ได้ยินแบบนั้น จิตสัง
