หารพวยพุ่งในดวงตาของเขาในขณะที่เขาคำรามออกมา “เจ้าหาที่ตายที่ไม่เคารพลุงเซียว ! ” เจี้ยนเฉินเปล่งรัศมีจิตสังหารที่น่ากลัวออกมาในขณะที่เขาไล่ตามหลัวโตวไป ชั้นพลังบรรพกาลบาง ๆ เคลือบอยู่ที่หมัดของเขาในขณะที่เขาต่อยไปที่หัวของหลัวโตวหัวของหลัวโตวระเบิดออกจากหมัดที่โกรธเกรี้ยวของเจี้ยนเฉิน วิญญาณของเขาสลายไปก่อนที่มันจะได้หนีหลัวโตวไม่คิดว่ามันจะไปทำให้เขาตายเร็วขึ้นแทนที่จะช่วยชีวิตเขาไว้จากสิ่งที่เขาพูดออกไปก่อนที่จะตาย“ผู้พิทักษ์จักรพรรดิหลัวโตว ! ” ผู้พิทักษ์จักรพรรดิทั้งสี่ของอาณาจักรหลงฉีเห็นการตายของหลัวโตว พวกเขาจ้องตาโตซึ่งเต็มไปด้วยความเศร้าโศกเจี้ยนเฉินมองไปที่ผู้พิทักษ์จักรพรรดิที่เต็มไปด้วยความโกรธและความเสียใจ บางทีการที่ความแข็งแกร่งของเขาที่เพิ่มขึ้นนั้นได้มีผลกระทบต่อจิตใจของเขา เขาจึงไม่สนที่จะจัดการกับเซียนผู้คุมกฎของอาณาจักรหลงฉี นั่นเพราะมันไม่ได้มีความไม่เข้าใจอะไรกันระหว่างพวกเขาเลยเจี้ยนเฉินไม่ได้มองไปที่เซียนผู้คุมกฎในขณะที่เขาบินไปทางพระราชวัง เขาตรึงไปที่พลังแห่งการมีอยู่ของชายชราหม่าเทิงและซิตูผู้พิทักษ์ทั้งสี่ของนิกายดาบโลหิตไม่ได้วุ่นวายกับผู้พิทักษ์จักรพรรดิทั้งสี่เมื่อพวกเขาเห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้พยายามจะทำอะไรยุ่งยากให้พวกนั้น ก่อนที่พวกเขาจะตามเจี้ยนเฉินไปที่ส่วนที่แยกตัวอยู่ภายในพระราชวังในตอนนี้ ชายชราซิตูและหม่าเทิงกำลังพิงอยู่ที่ประตูด้วยความกลัว พ
