งจากไล่ตามมาหลายปีแล้วอย่างนั้นหรือ?”“ท่านหัวหน้านิกาย ทั้งสองซ่อนอยู่ในพระราชวังในตอนนี้ หัวหน้านิกายคนก่อนสั่งมาเมื่อหลายปีก่อนว่าให้พวกเราไล่ตามแต่ไม่ให้ฆ่าหรือทำให้บาดเจ็บหรือจับกุม ดังนั้นพวกนั้นทั้งสองจึงยังมีชีวิตอยู่” ผู้พิทักษ์พูดออกมา“เป็นแบบนั้นเอง” เจี้ยนเฉินเข้าใจ หลังจากนั้น เขาก็มองไปที่พระราชวังที่โอ่อ่าแล้วพูด “ไปกันเถอะ ไปที่พระราชวังกับข้า” ในขณะที่พูด เจี้ยนเฉินก็นำหน้าและบินออกไปก่อน ในขณะที่รุยจินและอีกทั้งสองคนก็ตามหลังเขาไปใกล้ ๆ หลังจากพวกเขาก็มีผู้พิทักษ์ที่บินไปข้าง ๆ กันกลุ่มของเจี้ยนเฉินมาถึงด้านนอกของพระราชวังอย่างรวดเร็ว จากนั้นพวกเขาก็บินไปที่พื้นที่เหนือมัน พวกเขาหยุดอยู่ที่กึ่งกลางของพระราชวังและลอยอยู่หลายร้อยเมตรในอากาศ ในขณะที่พวกเขามองไปที่พระราชวังที่ตกแต่งอย่างดี“นิกายดาบโลหิต เจ้าทำเกินไปแล้วที่รุกเข้ามาในน่านฟ้าของพระราชวัง เจ้าคิดว่าอาณาจักรหลงฉีของข้าไม่มีความหมายเลยอย่างนั้นหรือ ? ” เสียงโกรธเกรี้ยวระเบิดออกมาจากด้านล่าง แม้ว่ามันจะดูโบราณ แต่มันก็เต็มไปด้วยความกระฉับกระเฉงและดังสะท้อนไปทั่วรอบ ๆชายชราผิวเลือดฝาดสองคนบินออกมาจากพระราชวังหลังจากพูดจบ พวกเขาพุ่งไปในอากาศด้วยความเร็วดุจสายฟ้าและพลังแห่งการมีอยู่ที่มหาศาล พวกเขาเผชิญหน้ากับกลุ่มของเจี้ยนเฉินห่างออกไป 100 เมตรเสียงของผู้พิทักษ์จักรพรรดิทำลายความสงบสุขของพระราชวัง และมันก็วุ่น