วายขึ้นมาในทันที ยามรักษาการณ์จำนวนมากพุ่งออกมาจากที่ต่าง ๆ ในพระราชวัง แต่เมื่อพวกเขาเห็นศัตรูที่อยู่ในอากาศ พวกเขาก็อึ้งไปทันที สิ่งที่พวกเขาทำได้ทั้งหมดมีเพียงคอยดูอยู่อย่างกังวล
สายตาของหลัวโตวเป็นประกายเย็นชาทันที เขาก้มหัวลงคิดแล้วพูด “หัวหน้านิกายฮุสตันยังไม่ตาย ดังนั้นเรายังจัดการพวกเขาไม่ได้ ไม่เช่นนั้นฮุสตันก็จะต่อต้านด้วยทุกอย่างที่เขามี แม้ว่าเขาจะต้องตาย ถ้าเซียนราชาขั้นสูงสุดทุ่มชีวิตเพื่อล้างแค้นพวกเรา มันคงจะเป็นหายนะที่สามารถทำลายจักรวรรดิเฟยลี่ได้ อย่างไรก็ตาม ถ้าพวกเราแค่ฆ่าเซียนผู้คุมกฎที่อยู่ในอาณาจักรหลงฉี มันก็น่าจะไม่เป็นอะไร”
พลังแห่งการมีอยู่ทั้งหมดของหลัวโตวเปลี่ยนไป ตาของเขาเปิดออกและเขาก็จ้องไปที่ผู้พิทักษ์จักรพรรดิที่ยินอยู่อย่างสุภาพอย่างรวดเร็ว จากนั้นหลัวโตวก็พูดอย่างจริงจัง “กลับไปที่อาณาจักรหลงฉีทันทีและสอดแนมการเคลื่อนไหวของจอมยุทธจากนิกายดาบโลหิตเผื่อเอาไว้ ข้าต้องไปพบผู้พิทักษ์จักรพรรดิของจักรวรรดิคนอื่นก่อนที่ข้าจะไปจัดการพวกนั้น”“รับทราบ ! “ผู้พิทักษ์จักรพรรดิกลับผ่านประตูมิติไปที่อาณาจักรหลงฉีทันที ในขณะที่หลัวโตวก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาเข้าไปที่ส่วนต้องห้ามลึกเข้าไปในพระราชวังในขณะที่จิตสังหารเป็นประกายที่ตาของเขาเป็นครั้งคราว “น้องข้า มันก็เป็นพันปีแล้วที่เจ้าตายด้วยน้ำมือของนิกายดาบโลหิต พี่ไม่สามารถแก้แค้นให้เจ้าได้ในตอนนั้น แต่ในตอนนี้โ
