าต้องการที่จะใช้จักรวรรดิเฟยลี่เพื่อที่จะกำจัดนิกายดาบโลหิตในอาณาจักรหลงฉี ผู้พิทักษ์จักรพรรดิได้นำคำสั่งของหลัวโตวกลับมาจากจักรวรรดิเฟยลี่ ดังนั้น ผู้พิทักษ์ทั้งสี่จึงไม่ได้ไปสร้างความวุ่นวายให้ผู้พิทักษ์ทั้งสี่อีก แทนที่กัน พวกเขาอยู่ในพระราชวัง ในขณะที่พวกเขาสัมผัสถึงพลังแห่งการมีอยู่ของผู้พิทักษ์ พวกเขาสังเกตการเคลื่อนไหวของทั้งสี่อยู่ตลอดเวลาอย่างไรก็ตาม ทั้งสี่พลาดที่จะสังเกตถึงแขกที่ไม่ได้รับเชิญสองคนที่ปรากฎอยู่ในพระราชวังและกำลังซ่อนตัวอยู่ในที่ที่แยกออกไปในพริบตาเดียวสองวันก็ผ่านไป มันสงบสุขมากในช่วงเวลานี้ และเมืองหลวงของอาณาจักรหลงฉีก็เป็นปกติ คนเคลื่อนไปมาในถนนที่พลุกพล่านและเสียงดัง มันมีชีวิตชีวามากในตอนนี้เอง เสียงลมหลายเสียงก็ดังขึ้นมา ร่างหลายร่างได้เข้าใกล้มาที่เมืองหลวงแต่ไกล พวกเขาเคลื่อนที่ไวมากและมาถึงที่กลางอากาศของเมือง แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ที่เส้นขอบฟ้าก่อนหน้านี้เพียงวินาทีเดียว“พวกเขาอยู่ในเมืองนี้” หนุ่มที่หล่อที่อยู่ในชุดดำมากพูดออกมา ดูอายุยี่สิบกว่า เขาถือลูกธนูสีแดงเลือดเอาไว้ ในขณะที่สายตาของเขาแหลมคมเหมือนดาบที่ชักออกจากฝัก เขากวาดสายตามองไปที่เมืองพวกเขาคือ เจี้ยนเฉิน รุยจิน เฮยยู่ และหงเหลียน หลังจากกลายวันของการเดินทาง ทั้งสี่ก็ข้ามทวีปมาไกลและมาตามทิศทางที่ลูกธนูชี้มาแม้ว่าพวกเขาทั้งหมดจะบินมา และมีเพียงเจี้ยนเฉินก็ไม่ใช่เซียนราชาในรับสูงสุด แต่ค
