๋อร์อยากขายสูตรลับก็ขายไปเถอะ พรุ่งนี้ข้าจะขึ้นเขาไปล่าสัตว์ สัตว์ป่าจำศีลมาทั้งฤดูหนาว คงออกมาหากินกันแล้ว”
ลูกสาวให้เงินเขามาสี่ร้อยห้าสิบตำลึงเงิน เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในบ้าน เขาและฟางซื่อปรึกษากันแล้ว จะเอาเงินสี่ร้อยห้าสิบตำลึงเงินนี้ไปซื้อที่นา พอเจียวเอ๋อร์ออกเรือนไปก็จะยกที่นาทั้งหมดให้เป็นสินเดิมติดตัว
ส่วนเรื่องที่เจียวเอ๋อร์อยากได้บ้านหลังใหญ่ เงินส่วนนี้เขาจะหาเอง ไปล่าสัตว์ใหญ่บนเขาสักสองสามตัว น่าจะขายได้ราคาดี ตอนนี้อวิ๋นโส่วจงยังไม่รู้ ว่าบ้านที่เขาคิดว่าใช้เงินไม่กี่ร้อยตำลึงเงินก็สร้างได้นั้น หลังจากที่ถูกอวิ๋นเจียวและพี่ชายทั้งสองคนออกแบบตกแต่งใหม่ สุดท้ายกลับต้องใช้หลายพันตำลึงเงิน!
“ขายไปก็ดี ขายไปแล้วเจียวเอ๋อร์ของพวกเราก็ไม่ต้องเหนื่อย” ฟางซื่อรู้สึกว่าอวิ๋นฉี่เยว่พูดถูก จึงเห็นด้วยที่จะขายสูตรลับ
หลังจากที่ทุกคนในครอบครัวปรึกษากันเรียบร้อยแล้ว ก็แยกย้ายกันไปล้างหน้าล้างตาแล้วเข้านอน อวิ๋นโส่วจงเอนกายนอนลงบนเตียง สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ จากร่างของฟางซื่อ พลางลูบไล้เส้นผมที่นุ่มลื่นราวกับผ้าไหมเบาๆ ในใจรู้สึกเหมือนมีมดหลายร้อยตัวไต่ตอม คันยุบยิบไปหมด
น้ำเสียงของอวิ๋นโส่วจงแหบพร่า “น้ำยาสระผมที่เจียวเอ๋อร์ให้มานี่ดีจริงๆ หลังจากสระแล้ว ผมของเจ้าก็หอมละมุนและ
