ย่างจริงจัง เขาเคารพลุงเซียว และไม่เพียงแค่เคารพเท่านั้น เขารู้ว่าลุงเซียวคิดแต่เรื่องของเขาตลอดเวลาฮุสตันพยักหน้าอย่างมีความสุข เรื่องที่เจี้ยนเฉินไม่ได้เย่อหยิ่งหรือใจร้อนเพราะความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มเพิ่มขึ้นทำให้ฮุสตันพอใจเจี้ยนเฉินออกจากวัตถุเซียนไปพร้อมกับโหยวเยว่ รัมกุยเนส เสี่ยวไป๋และฮุสตัน ฮุสตันล่ำลาทุกคนทันทีที่เขาออกจากเมืองไปและกลับไปที่หุบเขายั่งยืนคนเดียวเจี้ยนเฉินทนรอไม่ได้ที่จะตามหาฆาตกรทั้งสอง ดังนั้นเขาจึงไม่ได้อยู่ที่เมืองทหารรับจ้างนานเช่นกัน เขาออกไปหลังจากที่เขาร่ำลาเทียนเจี้ยน“พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ ท่านจะไปอีกแล้วหรือ ? ” ในตอนที่เจี้ยนเฉินกำลังไปถึงที่ม่านพลังใหญ่ที่อยู่รอบเมือง เขาได้ยินเสียงของเสี่ยวหลิง นางไม่อยากที่จะแยกจากเขา และนางดูเหมือนว่านางกำลังจะร้องไห้เจี้ยนเฉินมองไปรอบ ๆ และเขาไม่เห็นเสี่ยวหลิง ดังนั้น เขาจึงพูดกับอากาศ “เสี่ยวหลิง พี่ใหญ่ยังมีเรื่องที่สำคัญบางอย่างที่ต้องไปจัดการ ดังนั้นพี่ใหญ่จะไม่ได้อยู่กับเจ้า พี่ใหญ่จะมาหาเจ้าทันทีที่มีเวลา ตกลงหรือไม่ ? “รุยจิน เฮยยู่ และหงเหลียนไม่ได้แสดงท่าทางแปลกใจในครั้งนี้ที่เจี้ยนเฉินดูเหมือนจะพูดกับตัวเอง พวกเขามองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาที่ค่อนข้างเคารพ พวกเรารู้ว่าวิญญาณม่านพลังที่เหนือกว่าเซียนจักรพรรดิกำลังพูดกับเจี้ยนเฉิน นอกเหนือไปจากนั้น นางก็ยังซ่อนตัวเองอยู่ในมิติของอาณาเขตนี้ พวกเขาไม่สามารถหาตำแหน่ง
