ของนางได้ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ตามด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้“พี่ใหญ่ เสี่ยวหลิงรู้สึกว่าคนของโลกเซียนที่ถูกทอดทิ้งจะทำลายผนึกลงได้ในอีกไม่นานนี้ พี่ใหญ่ยังอ่อนแอเกินไป เสี่ยวหลิงต้องการที่จะช่วยพี่ใหญ่ในการเพิ่มความแข็งแกร่ง เสี่ยวหลิงสามารถดึงเอาความลึกลับของธรรมชาติมาให้พี่ใหญ่ทำความเข้าใจได้” เสียงของเสี่ยวหลิงดังออกมา เสียงของนางไม่ได้กระปรี่กระเปร่าเหมือนที่เจี้ยนเฉินเคยได้ยิน แทนที่กัน มันไม่มีความสุขและมีความทุกข์รวมถึงความตื่นตระหนกเต็มอยู่ในเสียงของนางเจี้ยนเฉินจินตนาการได้ว่าเสี่ยวหลิงน่าสงสารเพียงใดในตอนนี้ แม้ว่าเขาจะไม่เห็นนาง ในตอนนี้ เสี่ยวหลิงเหมือนเด็กหญิงตัวน้อยที่เปราะบางซึ่งกำลังถูกกลุ่มคนไม่ดีกำลังทำให้กลัวอยู่ นางไม่มีใครให้พึ่งเหมือนพ่อแม่ นางเต็มไปด้วยความช่วยไม่ได้และความกลัว“เสี่ยวหลิง พี่ใหญ่มีเรื่องที่สำคัญที่ต้องจัดการจริง ๆ ดังนั้นพี่ใหญ่จึงไม่สามารถทำความเข้าใจกับความลึกลับของธรรมชาติที่เจ้าดึงเข้ามาได้ อย่างไรก็ตาม พี่ใหญ่มีสหายอยู่บางคน ทำไมเจ้าไม่ดึงเอาความลึกลับของธรรมชาติมาให้พวกเขาทำความเข้าใจล่ะ พวกเขาจะได้แข็งแกร่งไวขึ้น?” เจี้ยนเฉินพูด อย่างไรก็ตาม เขาดีใจในใจ ถ้าเป็นแบบนั้น เขาก็สามารถนำเซียนสวรรค์วัฏจักรที่ 6 และเซียนผู้คุมกฎทั้งหมดจากตระกูลเจียงหยางที่เมืองลอร์มาและให้เสี่ยวหลิงล่อเอาความลึกลับของธรรมชาติมาเพื่อที่จะให้พวกนั้นเข้าใจได้“ต