้เมืองทหารรับจ้างก็กลับลงมาสงบอีกครั้งเสี่ยวหลิงจ้องไปทีหลุมมืดตาลอยเหมือนว่ามันเป็นประตูไปสู่นรก สักพักต่อมา นางก็ร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด “ฮือ นายท่าน ท่านอยู่ที่ไหน? กลับมาเร็วเร็ว เสี่ยวหลิงกลัวเหลือเกิน”….โถงศักดิ์สิทธิ์สีขาวหิมะที่ดูมีบารมีก็ลอยอยู่อย่างเงียบ ๆ ที่ดินแดหิมะที่ขั้วโลก คนที่อยู่ในชุดเกราะสีขาวกำลังนั่งอยู่ที่กลางห้องที่เต็มไปด้วยอากาศเย็น ส่วนเดียวที่มองเห็นได้ของนางคือตาเท่านั้นในตอนนี้เอง ตาของนางก็เปิดออกช้า ๆ เสียงเย็นชาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจก็ดังสะท้อนขึ้นมาในห้องที่เงียบเชียบนี้“ช่างเป็นอัจฉริยะที่น่าตกใจอะไรแบบนี้ ไม่เพียงแต่เขาจะถึงระดับการฝึกฝนที่สูงขนาดนี้ในเวลาเพียง 800 ปี แต่เขายังแม้แต่สร้างทักษะการต่อสู้พิเศษเพื่อใช้สำหรับการทำลายผนึก มันดูเหมือนว่าเขาจะทำลายผนึกได้ในไม่ช้านี้…”“ข้าเฝ้ามองเจ้ามา 800 ปี ข้าอยากจะรู้ว่าความสำเร็จในอนาคตเจ้าจะไปถึงขนาดไหน ข้าตั้งตาตั้งตารอมันจริงจริง…”“เฮ้อ ช่างเป็นกลุ่มคนที่น่าสงสารเสียจริง…”เจี้ยนเฉิน ฮุสตัน เฮยยู่ และหงเหลียนยังนิ่งอยู่ที่จุดนั้น พวกเขายากที่จะสงบจากอารมณ์ที่พุ่งพรวดได้เสี่ยวหลิงขับไล่เซียนจักรพรรดิถึง 3 คนให้หนีไปได้อย่างง่ายดาย พวกเขาตกใจมากในตอนที่เห็นคนที่เหนือกว่าเซียนจักรพรรดิเป็นครั้งแรก“ข้าไม่คิดว่ายังจะมีคนที่เหนือกว่าเซียนจักรพรรดิอยู่ในโลกปัจจุบันที่ขาดพลังงานดั้งเดิมนี้อยู่” รุยจิน
