าเสือ ซึ่งทำให้ทุกคนเข้าใจถึงความจริงทุกอย่างที่ซ่อนอยู่ รัมกุยเนสไม่ได้ร่วมมือกับมนุษย์และทรยศตระกูล แต่เป็นราชาเสือที่ใส่ร้ายนางเพราะเขาตั้งใจที่จะฆ่าพยัคฆ์ปีกเทวะแม้ว่าผู้อาวุโสทั้งหมดจะเป็นสัตว์อสูร แต่พวกเขาก็มีคนที่ฉลาดมากมายในหมู่พวกเขา หลายคนเชื่อมโยงเหตุการณ์นี้กับเรื่องทวีปสัตว์เทวะได้ทันทีหลังจากที่พวกเขาได้รู้ความจริงจากราชาเปิง พวกเขาเดาว่าต้องมีบางคนที่ทรงพลังจากทวีปสัตว์เทวะที่วางแผนให้ราชาเสือทำร้ายพยัคฆ์ปีกเทวะอยู่แน่ ไม่เช่นนั้นราชาเปิงก็คงไม่กลัวแบบนี้รัมกุยเนสเช็ดน้ำตาและลูบไปที่หัวของเสือขาวอย่างอ่อนโยน นางพูด “ลูกข้า พวกเราไปกันเถอะ เทือกเขาครอสไม่ใช่ที่ซึ่งพวกเราทั้งสองจะสามารถอยู่ได้” นางหันไปที่เจี้ยนเฉินในขณะที่นางพูดและโค้งอย่างสุภาพไปที่เขา “ท่านผู้มีพระคุณ ขอบคุณที่ทำให้พวกเราแก้เค้นได้สำเร็จ จากนี้เป็นต้นไป ข้ารัมกุยเนสจะทำงานให้ท่านผู้มีพระคุณตลอดไป”เจี้ยนเฉินรีบช่วยให้รัมกุยเนสลุกขึ้นมาแล้วพูด “ได้โปรดอย่าทำแบบนั้นเลย ข้าเป็นสหายสนิทกับเสี่ยวไป๋ มันเป็นเรื่องที่ข้าควรจะทำอยู่แล้วในการช่วยสหาย และข้าก็ยังเป็นศัตรูกับราชาเสืออีก ดังนั้นข้าก็เลยช่วยท่านในการแก้แดค้นในครั้งนี้ ได้โปรอย่างเรียกข้าว่าผู้มมีพระคุณเลย เรียนข้าว่าเจี้ยนเฉินก็พอ”“ท่านผู้มีพระคุณ ข้าจะทำอย่างนั้นได้อย่างไร ? ข้าเผชิญกับความตายที่ใกล้เข้ามาในตอนนั้น และถ้าท่านผู้มีพระคุณไม่ได้เอ
