้ ในขณะที่เขามองดูกลุ่มของเจี้ยนเฉินค่อย ๆ ห่างออกไปเรื่อย ๆ เขาพูด “รัมกุยเนส ลูกของเจ้าเป็นสัตว์เทวะ พยัคฆ์ปีกเทวะ ข้าหวังว่าสัตว์อสูรที่ยิ่งใหญ่จะอยู่ที่นี่และคอยปกป้องตระกูลกิลลิกันได้และจะช่วยนำสัตว์อสูรทั้งหมดในเทือกเขาครอสนี้ ทุกคนในตระกูลกิลลิกันยินดีที่จะติดตามสัตว์เทวะผู้ยิ่งใหญ่” ราชาเปิงคุกเข่าลงหนึ่งข้าง ในขณะที่เขาพูดจบ
“พวกเราอยากที่จะติดตามสัตว์เทวะผู้ยิ่งใหญ่ ! “
ผู้อาวุโสทั้งหมดคุกเข่าลงหนึ่งข้าง และพวกเขาทั้งหมดก็พูดตามที่ราชาเปิงพูด ไม่มีใครไม่เห็นด้วย
“พวกเราจะไม่อยู่ที่นี่ ตระกูลกิลลิกันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับข้าแล้ว ข้าไม่ได้เป็นคนของตระกูลมานานมากแล้ว” รัมกุยเนสพูดโดยไม่หันกลับไปมอง ตระกูลกิลลิกันได้สร้างบาดแผลทางใจให้กับทางนาง และทำให้นางสิ้นหวัง
ราชาเปิงลังเลทันทีหลังจากนั้น เขาลอบถอนใจในขณะที่สีหน้าเขาแสดงความเสียดายออกมา เขารู้ว่ารัมกุยเนสไม่ยอมปล่อยวางเรื่องที่เกิดขึ้นมาเมื่อหลายปีแล้วเพราะว่าเขา ราชาเปิง ไม่ได้สอดมือเข้าไปยุ่งตอนที่ราชาเสือไล่ล่าทั้งสองคน นอกเหนือไปจากนั้น เขายังไม่อยู่ข้างนางและบอกว่านางบริสุทธิ์ตอนที่ราชาเสือใส่ร้ายนาง
ทันใดนั้นเอง สายตาที่เฉยเมยของเฮยยู่ก็เป็นประกาย ดวงตาของเขาแหลมคมทันทีในขณะที่เขามองไปที่มิติสูงขึ้นไปในอากาศ
มิติเริ่มบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง และประตูมิติก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ชายวัยกลางคนสามคนออกมาจากประตูมิติพร้อม ๆ กัน
