เวลาเดียวกัน ชายวัยกลางคนร่างกำยำสองคนยืนเอามือไพล่หลังในแนวภูเขาโบราณที่ไกลออกไปจากเทือกเขาครอส พวกเขายืนอยู่เฉย ๆ อยู่ที่จุดสูงสุดของภูเขาที่มีรูปเหมือนดาบ ในขณะที่พวกเขาปล่อยให้ลมพัดแรงผ่านไปรอบ ๆ ตัวพวกเขาพวกเขายืนไม่ขยับเหมือนรูปปั้น ถ้ามีคนอื่นที่อยู่ตรงนั้น พวกเขาก็คงเห็นเหมือนเป็นภาพหลอนเป็นครั้งคราวเหมือนกับว่าทั้งสองคนนี้เป็นส่วนหนึ่งของโลก พวกดูเหมือนเป็นส่วนหนึ่งกับรอบ ๆในตอนนี้ มิติเหนือภูเขาขึ้นไปสองพันเมตรก็เริ่มที่จะบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง มันกลายเป็นประตูมิติอย่างรวดเร็วและชายวัยกลางคนในชัดขาวที่มีสายตาชั่วร้ายก็ออกมาชายนั้นลอยอยู่กลางอากาศและมองไปที่ทั้งสองคนจากไกลไกล หลังจากนั้นสักพักเขาก็พูดออกมาช้า ๆ “ไคเซอร์ จักรพรรดิเสือ ข้าไม่คิดว่าจะเป็นพวกเจ้าทั้งสอง”“มารราคะ เจ้าเป็นยังไงบ้าง ? ” แลงคีรอสถามอย่างเฉยเฉย“พวกเจ้าทั้งสองลืมข้อตกลงระหว่างทวีปเทียนหยวนและทวีปสัตว์เทวะของเจ้าแล้วหรือ ? เจ้าผ่านเข้ามาในอาณาเขตของทวีปเทียนหยวนอีกครั้ง ได้โปรดออกไปตอนนี้” เสียงของมารราคะสงบมากและไม่ได้มีอารมณ์ใดใดเลยไคเซอร์พูด “เซียนจักรพรรดิมนุษย์ พวกเราจะเข้าประเด็นเลย พวกเรามาจากทวีปสัตว์เทวะด้วยตัวเองเพราะว่าพวกเราต้องการที่จะร่วมมือกับเจ้า”สายตาของมารราคะเป็นประกายเมื่อเขาได้ยินแบบนั้น เขาถามหลังจากเงียบไปสักพัก “เรื่องอะไรล่ะ ? “
“ราชาเสือ ทำไมเจ้าถึงหนีอยู่ได้ ? ทำไมเจ้าถึงยังห
