ที่เขาเจอเมื่อหลายปีที่แล้วที่เทือกเขาครอส ราชาวานรมีทรัพยากรสวรรค์จำนวนมากและสุราร้อยพงไพรที่ล้ำค่ามาก
สัตว์อสูรระดับ 7 บางตัวที่เห็นพยัคฆ์ปีกเทวะเป็นเทพเจ้าของพวกเขาก็ไม่ลังเลเช่นกัน พวกเขาคุกเข่าลงและร้องออกมาดังเหมือนราชาวานร “พวกเราขอคารวะสัตว์เทวะ”
ใบหน้าของสัตว์อสูรที่ค่อนข้างหน้ากลัวเปลี่ยนไปอีกครั้งหลังจากพวกเขาได้เห็นคนหลายคนคุกเข่าลง ในท้านที่สุด พวกเขาก็คุกเข่าลงอย่างเชื่อฟังเช่นกันและก็พูดออกมาดังเหมือนคนอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม เสียงของพวกเขาก็สงบและไม่ได้คิดอะไร
ในพริบตาเดียว สัตว์อสูรทั้งหมดก็รีบเข้ามาจากส่วนลึกของเทือกเขาครอสแล้วคุกเข่าลง พวกเขาดูเหมือนจะมองไปที่พยัคฆ์ปีกเทวะอย่างเดียว โดยที่ไม่สนใจ รัมกุยเนส เจี้ยนเฉิน โหยวเยว่ และเฮยยู่ที่อยู่ข้าง ๆ เสือขาวเลย
เจี้ยนเฉินมองออกไปไกลทันที ทันนั้นเอง สายตาของเขาก็เป็นประกายเมื่อเขาเห็นจุดของชายวัยกลางคนทที่ดูปราดเปรื่องในชุดขาวบินเข้ามาอย่างเร่งรีบ เขาดูเหมือนคนธรรมดาโดยที่ไม่มีพลังแห่งการมีอยู่เลยเหมือนเฮยยู่ เขาลบพลังแห่งการมีอยู่ของเขาออกไปเช่นกัน
อย่างไรตาม พลังแห่งการมีอยู่ของเจี้ยนเฉินนั้นก็ทรงพลังมากว่า เขาสามารถมองทะลุถึงความแข็งแกร่งของชายคนนี้ได้อย่างชัดเจนถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะลบหลังแห่งการมีอยู่ออกไป
“เซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 2 ” เจี้ยนเฉินคิด อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้สนใจมาก เพราะจอมยุทธที่อยู่ในระดับนี้ไม่สามารถคุ