ี่มันจะทำได้การกระทำอย่างกะทันหันของเสือขาวทำให้เจี้ยนเฉินและคนอื่นอึ้งไป อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินก็ตระหนักได้ถึงบางอย่างอย่างรวดเร็วและหน้าของเขาก็เคร่งเครียด เขาพูดด้วยเสียงแหบ “เหมือนแม่ของเสี่ยวไป๋กำลังตกอยู่ในอันตรายตอนนี้ พวกเรารีบกันเถอะ”“เจี้ยนเฉิน ความเข้าใจในความลึกลับของธรรมชาติของเจ้านั้นยังห่างไกลจากขีดจำกัดมากนัก ให้ข้าพาเจ้าไปเอง” เฮยยู่พูด เขาโบกมือแล้วพลังที่มองไม่เห็นก็ล้อมรอบเจี้ยนเฉินและโหยวเยว่เอาไว้ หลังจากนั้น พลังนั้นก็หลอมรวมเข้ากับมิติรอบ ๆ มากยิ่งขึ้นไปกว่าเดิม พวกเขากลายเป็นภาพติดตาจากพลังมิติพร้อมกับรุยจินและเฮยยู่ พวกเขาพุ่งเลยขนเสือไปทันทีและไล่ตามหลังเสือขาวไปรัมกุยเนสได้รับการโจมตีอย่างรุนแรงในบึง นางยืนนอนอยู่ที่พื้น ในขณะที่เลือดย้อมร่างกายนางจนแดงไปหมด เลือดที่อยู่บนพื้นได้กลางเป็นแอ่ง ในขณะที่ตาของนางมืดมน นางดูเหมือนตาจะปิดแล้วเฒ่าโฮวยิ้มอย่างเหี้ยมโหด เขาไม่กลัวอีกแล้วในตอนนี้และดาบโค้งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา เขากำลังจะโจมตีครั้งสุดท้ายไปที่รัมกุยเนสเพื่อที่จะจบชีวิตของมันโฮ้กในตอนนี้เอง เสียงคำรามก็ดังมาแต่ไกล เสียงเริ่มจากที่ใกล้เส้นขอบฟ้าและดังขึ้นเรื่อย ๆ และมาถึงในทันทีเสียงคำรามมีแรงกดดันมหาศาลเหมือนเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวผู้เป็นใหญ่ สัตว์อสูรทั้งหมดที่อยู่ในบึงพิษกลัวและทรุดลงกับพื้นด้วยร่างกายที่สั่นเทาแม้แต่เซียนสวรรค์และเฒ่าโฮวยังกล
