ัวจากเสียงคำราม อย่างไรก็ตาม ผลกระทบก็ไม่รุนแรงมากเพราะพวกเขาเป็นมนุษย์“นะ นั่นมันสัตว์อสูรระดับ 7 สัตว์อสูรระดับ 7 อีกตัวมาแล้ว” ท่าทางของเฒ่าโฮวเปลี่ยนไปอย่างมาก มันเปลี่ยนไปเป็นความกลัว
“ลูกข้า มันน่าเสียดายจริงจริงที่ข้าจะไม่ได้เห็นหน้าเจ้าอีกต่อไป ข้าอยากรู้ว่าเจ้าเป็นอย่างไรในตอนนี้ การตามมนุษย์นั้นไปทำให้เจ้าลำบากหรือเปล่า ? ” รัมกุยเนสคิดในใจ ความสิ้นหวังเต็มไปในหัวใจของนาง นางรู้ว่าม่านพลังจะทนได้อีกไม่นานถ้าไม่มีพลังจากนาง นางต้องตายแน่หลังจากที่มันสลายไป
แม้ว่านางจะเป็นสัตว์อสูรระดับ 7 ที่ทรงพลัง แค่นางก็ไม่ได้อยู่ในสภาพที่ดีที่สุด นางไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนก่อนหน้านี้
ในตอนก่อนที่จะตาย นางคิดถึงและกังวลเกี่ยวกับลูกของนางที่สุด
ด้านนอก เสียงระเบิดจากม่านพลังดังออกมาอย่างต่อเนื่อง เซียนสวรรค์กระหน่ำโจมตีม่านพลังภายใต้คำสั่งของเซียนผู้คุมกฎ มันทำให้พลังของม่านพลังลดลงอย่างรวดเร็ว
เฒ่าโฮวลอยอยู่กลางอากาศ เขาจ้องอย่างเย็นชาที่ม่านพลังด้านล่าง ในขณะที่สายตาของเขาเต็มไปด้วยความระมัดระวัง เขาได้สะสมกำลังของเขาเอาไว้และพร้อมที่จะโจมตีออกไปในทุกขณะ เขาเตรียมการเพื่อที่ว่า สัตว์อสูรระดับ 7 ที่ซ่อนอยู่ในม่านพลังจะได้ไม่สามารถโจมตีเขาอย่างกระทันหันได้
ไกลออกไป เจี้ยนเฉินตามขนเสือขาวไปในขณะที่เขาโอบโหยวเยว่เอาไว้ เสือขาวยืนอยู่บนไหล่ของเขา เขาเดินทางไปที่ทางเหนือของทวีป ไปยังที่ซึ่งรัม