ตอนที่ 994: รัมกุยเนส
โหยวเยว่รู้สึกซาบซึ้งใจขึ้นมาทันทีเมื่อนางเห็นว่าเจี้ยนเฉินยอมรับคำขอเล็กน้อยของนาง นางมีความสุขมากในตอนเช้าของวันต่อมา เจี้ยนเฉินก็พาโหยวเยว่ออกไปจากตระกูลเจียงหยางพร้อมกับรุยจินและเฮยยู่ลมรุนแรงพัดผ่านพวกเขาเหมือนพายุทะเล มันส่งเสียงดังน่ากลัวเหมือนกับฟ้าร้องเจี้ยนเฉินจับเอวบางของโหยวเยว่เอาไว้ในขณะที่เขาบินไปกลางอากาศ เขาบินตรงไปทิศทางสู่พื้นที่ที่ไม่รู้จัก ม่านพลังจากพลังธรรมชาติป้องกันลมรอบ ๆ พวกเขาเอาไว้โหยวเยว่หน้าแดงเล็กน้อยจากอ้อมกอดของเจี้ยนเฉิน อย่างไรก็ตาม นางก็เต็มไปด้วยความสุขเช่นกัน นางยิ้มเล็กน้อยในขณะที่นางมองไปที่ภาพด้านล่างที่เล็กลงไปเรื่อย ๆ และใบหน้าของเจี้ยนเฉิน“เจี้ยนเฉิน พวกเรากำลังจะไปที่ไหน ? มันอันตรายหรือไม่ ? ” เสียงของโหยวเยว่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นในขณะที่นางมองเจี้ยนเฉินด้วยสายตาที่เป็นประกาย นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่นางเตร็ดเตร่ไปบนทวีปเทียนหยวน และนางยังได้ไปกับคนที่นางรักและชื่นชมมากที่สุด มันเป็นไปไม่ได้เลยที่นางจะไม่ตื่นเต้นเจี้ยนเฉินพลิกฝ่ามือ และขนเสือสีขาวก็ปรากฏขึ้นมาบนมือของเขา สิ่งนี้ถูกทิ้งเอาไว้โดยแม่ของเสี่ยวไป๋ รัมกุยเนสตั้งแต่ตอนแรก นางทิ้งไว้เพื่อที่เจี้ยนเฉินจะได้ตามหานางได้ในอนาคต เจี้ยนเฉินค่อย ๆ เอาขนไปให้เสือขาวที่นอนอยู่บนไหล่ของเขา เขาพูด “เสี่ยวไป๋ มันขึ้นอยู่กับเจ้าแล้วว่าจะหาแม่ของเจ้าเจอหรือไม่”ความสนใ
