อดเวลาที่พวกเขาพักฟื้น พวกเขาอ่อนแอเกินไปก่อนหน้านี้ พวกขาก็เลยไม่ได้เอ่ยถึงมัน
เจี้ยนเฉินเห็นด้วยอย่างไม่ลังเลเมื่อได้ยินแบบนี้ เขาพูดออกมา “ท่านพ่อ ท่านแม่ เมื่อท่านต้องการที่จะกลับไปมากขนานี้ พวกเราไปจากเมืองทหารรับจ้างทันทีเลยเถอะ” เจี้ยนเฉินดูเหมือนจะคิดบางอย่างได้ตอนที่เขาพูดมาถึงจุดนี้ เขาลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดด้วยอารมณ์หวั่นไหว “ท่านแม่ ท่านพ่อ ตระกูลได้เปลี่ยนไปอย่างมากในตอนนี้ เพราะว่าข้าต้องการที่จะให้พวกท่านฟักฟื้นอย่างสงบหลังจากที่วิญญาณเพิ่งหลอมรวมกับร่างกายของพวกท่าน ข้าจึงปิดบังบางอย่างเอาไว้”
เจี้ยนเฉินได้อธิบายสถานการณ์ของตระกูลเจียงหยางให้ทั้งคู่ฟังไปคร่าว ๆ แล้วเมื่อสองสามวันที่ผ่านมา แต่เขาไม่ได้เล่าอย่างละเอียด เขาปิดบังหลายอย่างและไม่ได้พูดถึงเรื่องตระกูลผู้พิทักษ์เลย เขาทำเช่นนั้นเพราะต้องการที่จะให้พ่อแม่ที่เพิ่งฟื้นชีพมาได้พักฟื้นอย่างสงบ เพราะว่ามันอาจจะเป็นการทำให้พวกเขาตกใจเกินไปถ้าเขาบอกความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลเจียงหยางของเมืองลอร์และตระกูลผู้พิทักษ์เจียงหยาง
เจี้ยนเฉินไม่กังวลแล้วในตอนนี้เพราะไป๋หยุนเทียนและเจียงหยางป้าได้ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์แล้ว เขาเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับตระกูลเจียงหยางอย่างละเอียด รวมถึงสถานการณ์ของตระกูลผู้พิทักษ์เจียงหยาง และการกลับมาของผู้ก่อตั้งตระกูล เจียงหยาง ซู หยุนคง
เจียงหยางป้าและไป๋หยุนเทียนกำลังจะกลับไปที่ตระกูล ดังนั้นเจี
