บชีวิตพ่อและแม่ของเขาได้ เขายากที่จะสงบไว้ได้แม้จะผ่านเวลามานานแล้ว
“เจี้ยนเฉิน พวกเรามาพาพ่อแม่ของเจ้ากลับไปที่เมืองกันก่อน พวกเขาจะได้ตื่นขึ้นอย่างช้า ๆ ที่นั่น” เทียนเจี้ยนพูดในขณะที่เขาเห็นคนมารวมกันมากขึ้นรอบ ๆ
เจี้ยนเฉินเห็นด้วยกับข้อแนะนำอย่างไม่ลังเล เขาต้องการที่จะหาที่ที่สงบสำหรับพ่อแม่ของเขาในตอนตื่น
หลังจากนั้น กลุ่มของเจี้ยนเฉินก็พุ่งขึ้นไปบนอากาศในขณะที่เจี้ยนเฉินแบกโลงน้ำแข็งเอาไว้อยู่ พวกเขาบินไปที่เมืองและเข้าไปทางอากาศ
เมืองทหารรับจ้างมีกฎเหล็กที่ห้ามไม่ให้ใครก็ตามบินผ่านเข้าไปในเมืองทางอากาศไม่เช่นนั้นจะได้รับการลงโทษ ดังนั้น ทหารรับจ้างทุกคนจึงตาโตเมื่อพวกเขาเห็นกลุ่มของเจี้ยนเฉินบินเข้าไปทางอากาศโดยตรง พวกเจี้ยนเฉินไม่ได้รับการลงโทษใดใด ซึ่งทำให้สายตาของพวกทหารรับจ้างมองเจี้ยนเฉินด้วยความชื่นชม
“พวกเขาต้องเป็นสมาชิกระดับสูงของเมืองทหารรับจ้างแน่ มีเฉพาะพวกนั้นเท่านั้นที่สามารถบินตรงเข้าไปในเมืองผ่านทางอากาศได้” บางคนพูดคุยกัน
..
เจี้ยนเฉินไม่ได้กลับเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ แทนที่กัน เขาเข้าไปในมิติที่แยกตัวออกมาตามเทียนเจี้ยนไป เขาปักหลักอยู่ที่ปราสาทหรูหรา และรอให้พ่อและแม่ของเขาตื่นอย่างเงียบ ๆ
รุยจินและเฮยยู่ยังอยู่ที่ด้านนอก เสี่ยวหลิงปราณีอย่างมากที่ปล่อยให้ทั้งสองอยู่ในเมืองได้ ไม่มีคนต่างเผ่าพันธุ์ที่จะสามารถเข้ามาในเมืองทหารรับจ้างได้
เจี้ยนเฉิน หมิงตง แ