้าของไป๋หยุนเทียนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วเมื่อความทรงจำของนางมาหยุดอยู่ที่จุดนี้ นางร้องออกมา “เซียงเอ๋อ มีเซียนผู้คุมกฎจะมาจัดการเจ้า” ไป๋หยุนเทียนไม่รู้ว่านางไม่ได้อยู่ที่ตระกูลเจียงหยางเพราะว่านางเพิ่งตื่นขึ้นมา นางต้องการที่ลุกขึ้นจากเตียงอย่างไม่รู้ตัว แต่ทันทีที่นางขยับ นางก็พบว่าตัวเองไม่มีแรง นางไม่สามารถยืนขึ้นได้“ท่านแม่ นอนอยู่ก่อนอย่าเพิ่งขยับ เรื่องนั้นได้ผ่านไปแล้ว เซียนผู้คุมกฎพวกนั้นไม่สามารถกดขี่ข้าได้อีกแล้ว” เจี้ยนเฉินพูดอย่างนุ่มนวลในขณะที่เขารีบประคองไป๋หยุนเทียนให้นอนลงไปการเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยก็ได้ใช้พลังงานทั้งหมดที่เหลืออยู่ในตัวของไป๋หยุนเทียนไปแล้ว นางทรุดลงอย่างไร้พลังไปที่เตียง จากนั้นนางจึงถาม “เซียงเอ๋อ เกิดอะไรขึ้นกับข้า ? ทำไมข้าไม่มีแรงเลย ? ” ตาของไป๋หยุนเทียนหรี่เล็กลงทันทีในตอนที่นางพูด นางตกใจและพึมพำออกมา “ข้าจำได้ชัดว่า ข้าได้ตายไปเพราะเซียนผู้คุมกฎพวกนั้น แล้วข้ายังมีชีวิตอยู่ยังไง ? เซียงเอ๋อ ทั้งหมดนี่มันอะไรกัน ? แล้วที่นี่มันที่ไหน ? มันดูไม่เหมือนตระกูลเจียงหยางเลย”“ท่านแม่ นี่คือเมืองทหารรับจ้าง…” เจี้ยนเฉินเริ่มที่จะอธิบายทุกอย่างออกไปตั้งแต่ต้นจนจบ“เจ้าว่ายังไงนะ ! ? เซียงเอ๋อ มันผ่านมา 10 ปีแล้วหรือตั้งแต่ตอนนั้น ? ข้าถูกชุบชีวิตขึ้นมาด้วยความสามารถของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 7 ของเจ้า ? ” ไป๋หยุนเทียนพูดไม่ออกหลังจากที่นางได้ร
