หลิงก็เกือบเหมือนสะอื้นและนางน้ำตาคลอ“เสี่ยวหลิง ข้าพบกับนายท่านของเจ้ามาจริง ๆ แต่เขาก็เหลืออยู่ในรูปแบบของวิญญาณเท่านั้น นายท่านของเจ้าบอกข้าให้มาบอกเจ้าว่าเมื่อเจ้าทำภารกิจสำเร็จแล้ว เจ้าจะได้เป็นอิสระ อีกทั้งเจ้าจำเป็นที่จะต้องฝึกฝนอย่างหนักด้วยวิธีที่นายท่านของเจ้าส่งมอบมาให้เมื่อหลายปีที่แล้ว” เจี้ยนเฉินพูด จากนั้น เขาก็มองไปที่เสือขาว เขาก็สงสัยเช่นเดียวกัน เมื่อเขาเห็นโมเทียนหยุนในครั้งแรก โมเทียนหยุนเป็นแค่วิญญาณเท่านั้น อีกทั้ง เสี่ยวหลิงยังบอกว่ากลิ่นของโม่เทียนหยุนบนตัวของเขาได้จางหายไปเมื่อเวลาผ่านไปเมื่อครั้งล่าสุดที่เขาพบกับนางด้วย แต่เป็นไปได้อย่างไรที่กลิ่นมันยังอยู่หลังจากที่เวลาผ่านมามากขนาดนั้น ? อีกทั้ง กลิ่นของโม่เทียนหยุนยังแรกกว่าบนตัวของเสือขาวอีก ? เจี้ยนเฉินไม่เข้าใจเรื่องนี้จริง ๆตอนนั้น เสือขาวแค่ออกมาจากมิติของวัตถุเซียนมาเพียงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น ไม่นานไปกว่าช่วงเวลาที่เขาและหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์อยู่กับโมเทียนหยุนเลย แม้ว่าในตอนนี้มันจะกลิ่นเหมือนโม่เทียนหยุน มันไม่น่าจะเป็นไปได้ที่กลิ่นของโม่เทียนหยุนจะแรงไปกว่ากลิ่นที่อยู่บนตัวเขาเลย“มันเป็นเพราะว่าเสือขาวอยู่ในมิติของวัตถุเซียนอยู่ตลอดหรือเปล่า กลิ่นของโม่เทียนหยุนถึงได้หายไปช้าลง ในขณะที่ข้าได้ใช้เวลาหลายปีที่ผ่านมาไปกับการต่อสู้และพบปะคนอื่น มันจึงทำให้กลิ่นของโม่เทียนหยุนหายไปเร็วขึ้น ? ” เ
