ะจากนั้นเขาก็สามารถใช้ยุทธภัณฑ์จักรพรรดิของตระกูลเพื่อที่จะเปิดมันออกมาได้
ดังนั้น เจี้ยนเฉินจึงสามารถใช้แค่วัตถุเซียนในการป้องกันได้เท่านั้น เขาไม่สามารถซ่อนอยู่ในนั้นได้เหมือนโถงศักดิ์สิทธิ์
ฝ่ามือโจมตีของยิหยางซีทรงพลังมากจนเจี้ยนเฉินถูกกระแทกถอยไปพร้อมกับวัตถุเซียน มันทำให้เขาห่างออกจากโถงศักดิ์สิทธิ์มากขึ้น
เจี้ยนเฉินเคร่งเครียดทันทีในขณะที่เขาเห็นว่าตัวเองถอยห่างออกมาจากโถงศักดิ์สิทธิ์มากขึ้น เขาคิดแล้วโถงศักดิ์สิทธิ์ก็เข้าใกล้มาทางเขา
“เจี้ยนเฉิน เมื่อข้าอยู่ตรงนี้ ข้าอยากจะรู้ว่าเจ้าจะเข้าไปในโถงศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร” ยิหยางซีเหยียดออกมา เขาก้าวออกไปและไปถึงที่ตรงหน้าเจี้ยนเฉินอีกครั้ง เขาใช้ฝ่ามือโจมตีออกไป พลังงานที่รุนแรงกระแทกทั้งเจี้ยนเฉินและวัตถุเซียนถอยกลับไปมากกว่าเดิมอีกครั้ง เขายังคงอยู่ห่างจากโถงศักดิ์สิทธิ์มากเท่าเดิมในท้ายที่สุด
จิตสังหารที่รุนแรงมากปรากฏขึ้นรอบ ๆ ในตอนนี้ ทำให้ท่าทางของยิหยางซีเปลี่ยนไป เมื่อพลังแห่งการมีอยู่ปรากฏขึ้น เสียงก็ระเบิดดังออกมา “ข้าไม่คิดเลยว่าผู้อาวุโสสูงสุดที่เป็นที่เคารพของตระกูลผู้พิทักษ์จะมาแอบซุ่มโจมตีผู้เยาว์เช่นนี้ ตระกูลผู้พิทักษ์ทำกันแบบนี้หรือ ? ข้าเพิ่งได้เห็นด้วยตัวเองวันนี้จริง ๆ “
ในขณะที่เสียงดังระเบิดออกมา มิติที่อยู่ร้อยเมตรห่างออกออกไปก็กระเพื่อมขึ้น พลังงานเติมเต็มไปทั่วมิติที่ว่างเปล่าและประตูมิติก็เปิดขึ้นมาอ
