ย่างยากลำบากในขณะที่มันกำลังต่อต้านพลังงานที่ปะทะกันอย่างปั่นป่วนอย่างวุ่นวายที่อยู่ในบริเวณนี้ พลังแห่งการมีอยู่ที่มหาศาลทั้งสองก็เปล่งรัศมีออกจากประตูมิติ
ท่าทางของยิหยางซีเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาคุ้นเคยกับพลังแห่งการมีอยู่ทั้งสองนี้ดี เพราะทั้งสองเป็นสองจอมยุทธที่สู้ได้อย่างสูสีกับมารราคะและจักรพรรดิเสือ พวกเขาคือรุยจินและเฮยยู่
ยิหยางซีมั่นใจในตัวเอง แต่เขาก็ไม่เชื่อว่าเขาจะเป็นคู่มือของสองคนนี้ เขาไม่ลังเลและโจมตีไปที่ประตูมิติที่กำลังก่อตัวขึ้นด้วยฝ่ามือและทำให้มันแตกกระจายออก
“เจ้าคิดว่าเจ้าจะหยุดไม่ข้ามาได้เพราะว่าเจ้าทำลายประตูมิติของข้างั้นหรือ ? ” เสียงคำรามโกรธเกรี้ยวดังระเบิดออกมาแต่ไกล เสียงนั้นดังขึ้นเรื่อย ๆ ทุกขณะที่มันเข้ามาใกล้ที่ซึ่งเจี้ยนเฉินอยู่
รุยจินใช้ทักษะลับในขณะที่เขาบินมาจากเมืองลอร์ด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ แสงสีทองแสบตาแต่ไกลเข้ามาใกล้ที่บริเวณนี้อย่างรวดเร็ว และพลังแห่งการมีอยู่ที่มหาศาลก็มาถึงพร้อมกันด้วย
ยิหยางซีเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในขณะที่เขามองไปที่รุยจินที่เข้าใกล้มาเรื่อย ๆ ตาของเขาเต็มไปด้วยความกลัวอยู่ลึก ๆ เขารู้ว่าถ้าเขาไม่หนีตอนนี้เขาคงจะหนีไปไหนไม่รอดแน่
ยิหยางซีมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างเคร่งเครียดพร้อมขบฟัน “เจี้ยนเฉิน ข้าจะปล่อยเจ้าไปก่อนในวันนี้ ให้เจ้ามีชีวิตอยู่ต่อได้อีกซักสองสามวัน” ยิหยางซีเปิดประตูมิติออกมาหลังจากพูดแบบน
