ืองลอร์ได้อย่างปลอดภัย ถ้าไม่ได้เขา พวกเขาอาจจะไม่สามารถผ่านไป่เจี้ยนมาได้“เจี้ยนเฉิน พวกเราต้องการที่จะพูดกับเจ้าเป็นการส่วนตัว” เจียงหยาง ซู หยุนเซียวพูดอย่างนุ่มนวล“มันเกี่ยวกับตัวตนของข้าหรือเปล่า ถ้าเป็นแบบนั้น มันก็ไม่จำเป็นหรอก” เจี้ยนเฉินตอบกลับเจียงหยาง ซู หยวนเซียวถอนหายใจเบา ๆ และพูดต่อ “เจี้ยนเฉิน เจ้าเดาถูกเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น เรื่องนี่ไม่ได้ส่งผลต่อตัวตนของเจ้าเท่านั้น มันยังมีผลกับทวดของเจ้าเช่นเดียวกัน มันมีผลกระทบกับอนาคตของเขา”
เจี้ยนเฉินเห็นฮุสตัน เทียนเจี้ยน และผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลเจียงหยาง เขาเลิกคิดและมองไปที่คนของตระกูลเจียงหยาง ก่อนที่จะมองไปที่เทียนเจี้ยนและฮุสตัน เขาบินไปที่พวกเขาทันทีและโค้งคำนับอย่างเคารพไปที่เทียนเจี้ยนและฮุสตัน “ข้าขอคารวะผู้อาวุโสเทียนเจี้ยนและลุงเซียว ! “
เจี้ยนเฉินเป็นจอมยุทธที่น่าประทับใจในตอนนี้ แต่เขาก็ยังมีความเคารพจากก้นบึ้งของหัวใจให้กับเทียนเจี้ยนและฮุสตัน ความเคารพนี้ไม่เกี่ยวกับความแข็งแกร่งของเขา
เทียนเจี้ยนมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยอารมณ์ที่ผสมปนเปกันไปและถอนหายใจออกมาเบา ๆ “นึกถึงตอนที่ข้าพบกับเจ้าครั้งแรก มันเป็นช่วงเวลาในการชุมนุมทหารรับจ้างช่วงสุดท้าย เจ้ายังเป็นเซียนปฐพีตัวเล็ก ๆ แต่ความแข็งแกร่งของเจ้าก็ถึงระดับที่เหนือจินตนาการในเวลาไม่กี่สิบปี มันช่างเหลือเชื่อจริง ๆ ” เทียนเจี้ยนเต็มไปด้วยอารมณ์ในขณะที่ความเศร
