ารู้สึกหายใจไม่สะดวกเลย เขาไม่ใช่เซียนผู้คุมกฎอย่างนั้นหรือ ? ไม่ เป็นไปไม่ได้ อายุของเขา…”
เจียงหยาง ซู เซียวถอนหายใจเบา ๆ เมื่อเขาได้ยินแบบนั้น เขาพูด “เจี้ยนเฉินในตอนนี้ไม่ใช่เจี้ยนเฉินที่เจ้ารู้จักตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว เข้าเป็นเซียนราชาแล้วในตอนนี้และการที่เขามียุทธภัณฑ์จักรพรรดิ เขาสามารถสู้กับเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 7 ได้ มีคนไม่มากนักหรอกบนทวีปที่สามารถหยุดเขาได้”
เจียงหยาง ซู เซียว, เจียงหยาง ซู อวี้หยวน และเจียงหยาง ซู หยุนคง ทั้งหมดอึ้งเมื่อพวกเขาได้ยินแบบนี้ ความตกใจของพวกเขาพุ่งไปจนถึงขีดสุด
สักพักต่อมา เจียงหยาง ซู หยุนคงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ “ข้าพอใจมากที่ในชีวิตของข้าที่ได้เห็นลูกหลานที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ เหลนเอ้ย ในตอนนี้เจ้าเป็นจอมยุทธที่น่าเกรงขามที่สุดยอด เจ้าสามารถทำอะไรก็ได้ที่เจ้าอยากจะทำ ตระกูลผู้พิทักษ์เจียงหยางของพวกเราจะสนับสนุนเจ้าอยู่ด้านหลังเอง”
จิตสังหารของเจี้ยนเฉินลดลงอย่างรวดเร็วทันทีเมื่อสมาชิกในครอบครัวของเขามาปรากฏอยู่ด้านหน้า เขาตื้นตันมาก แต่เขาก็รู้ว่านี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาตื้นตันถึงวันเก่า ๆ เช่นนั้น เขาจึงข่มความรู้สึกเอาไว้
“เจี้ยนเฉิน ขอโทษด้วย ข้าทำอย่างที่เจ้าคาดหวังไม่ได้และพลาดที่จะปกป้องเมืองอัคนีเอาไว้ได้ เมืองอัคนีได้ถูกคนอื่นยึดไป” โหยวเยว่ตะโกนออกมาในขณะที่น้ำตาไหลอาบแก้มของนาง นางโทษตัวเองกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น
