ยงหยางก็เป็นของเหลนข้า เจียงหยางซูหยุนคง เจ้าเป็นลูกหลานของหยุนคง ดังนั้นเจ้าจึงเป็นเหลนของข้าเช่นกัน สายเลือดของตระกูลผู้พิทักษ์เจียงหยางหมุนเวียนอยู่ในตัวของเจ้า”
เจี้ยนเฉินยังคงปกติ ในตอนที่เขากำลังจะย้อนกลับไป ประตูมิติก็ปรากฏขึ้นถัดไปจากเขา และเจียงหยาง ซู หยวนเซียวก็ออกมา กลุ่มคนจำนวนมากเติมตามเขาออกมา เจียงหยาง ซู อวี้หยวน เจียงหยาง ซู หยุนคง ไป๋ไฮ เจียเต๋อไท่ เจียงหวูจี่ โหยวเยว่ ไป๋เหลียน หยูเฟิงหยาน และทุก ๆ คนก็มาด้วย
“ดูนั่น เขาคือเจียงหยาง เซียงเทียนใช่หรือไม่ ? ” เจียงหยาง ซู หยุนคงพูดกับกลุ่มคนเหล่านั้น เสียงของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ เขากลับไปที่ตระกูลเจียงหยางและพากลุ่มคนเหล่านี้มาที่นี่ ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถรู้ว่าเจี้ยนเฉินคือใครได้ เผื่อว่าเจี้ยนเฉินที่อยู่ตรงหน้าของพวกเขานั้นจะเป็นตัวปลอม
“ท่านพี่…”
“เซียงเทียน..”
“นายน้อย..”
“เจี้ยนเฉิน..”
เมื่อกลุ่มคนเหล่านี้เห็นเจี้ยนเฉิน พวกเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ทันที ลุงเจียง หยูเฟิงหยาน ไป๋เหลียน และโหยวเยว่ก็ร้องไห้ออกมา
“ดี ดี ดี ดีแล้วที่เจ้ากลับมา ดีจริงจริงที่เจ้ากลับมา” ไป๋ไฮพูดด้วยเสียงทุ้ม เขาตื้นตันมาก
หญิงวัยกลางคนที่สวยงาม เจียงหยาง ซู อวี้หยวนจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความตกตะลึงในขณะที่นางถอนหายใจออกมาอย่างตื้นตัน “เขาเป็นคนของตระกูลที่ช่วยคงเอ๋อไว้ใช่หรือไม่ ? ทำไมเขาถึงได้แข็งแกร่งนัก ? พลังแห่งการมีอยู่ของเขาทำให้ข้
