งหยาง ซู หยุนคง ไป๋ไฮ เจียเต๋อไท่ เจียงหวูจี่ โหยวเยว่ ไป๋เหลียน หยูเฟิงหยาน และทุก ๆ คนก็มาด้วย“ดูนั่น เขาคือเจียงหยาง เซียงเทียนใช่หรือไม่ ? ” เจียงหยาง ซู หยุนคงพูดกับกลุ่มคนเหล่านั้น เสียงของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ เขากลับไปที่ตระกูลเจียงหยางและพากลุ่มคนเหล่านี้มาที่นี่ ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถรู้ว่าเจี้ยนเฉินคือใครได้ เผื่อว่าเจี้ยนเฉินที่อยู่ตรงหน้าของพวกเขานั้นจะเป็นตัวปลอม“ท่านพี่…”“เซียงเทียน..”“นายน้อย..”“เจี้ยนเฉิน..”เมื่อกลุ่มคนเหล่านี้เห็นเจี้ยนเฉิน พวกเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ทันที ลุงเจียง หยูเฟิงหยาน ไป๋เหลียน และโหยวเยว่ก็ร้องไห้ออกมา“ดี ดี ดี ดีแล้วที่เจ้ากลับมา ดีจริงจริงที่เจ้ากลับมา” ไป๋ไฮพูดด้วยเสียงทุ้ม เขาตื้นตันมากหญิงวัยกลางคนที่สวยงาม เจียงหยาง ซู อวี้หยวนจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความตกตะลึงในขณะที่นางถอนหายใจออกมาอย่างตื้นตัน “เขาเป็นคนของตระกูลที่ช่วยคงเอ๋อไว้ใช่หรือไม่ ? ทำไมเขาถึงได้แข็งแกร่งนัก ? พลังแห่งการมีอยู่ของเขาทำให้ข้ารู้สึกหายใจไม่สะดวกเลย เขาไม่ใช่เซียนผู้คุมกฎอย่างนั้นหรือ ? ไม่ เป็นไปไม่ได้ อายุของเขา…”เจียงหยาง ซู เซียวถอนหายใจเบา ๆ เมื่อเขาได้ยินแบบนั้น เขาพูด “เจี้ยนเฉินในตอนนี้ไม่ใช่เจี้ยนเฉินที่เจ้ารู้จักตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว เข้าเป็นเซียนราชาแล้วในตอนนี้และการที่เขามียุทธภัณฑ์จักรพรรดิ เขาสามารถสู้กับเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 7 ได้ มีคนไม่มากนักหรอก
